Χρώματα

Πόσο μυστήριο που ψάχνεις απο δω κι απο κει να βρεις τα κομμάτια!
Να τα βρεις να τα ξανά κολλήσεις πάνω σου ψάχνεις ρε;
Τις στιγμές που πέρασες με την αβεβαιότητα γατζωμένη πάνω σου, τις στιγμές που ένιωθες τους τοίχους και τα πατώματα να σε πιέζουν προς το πουθενά, τις στιγμές που τα ταβάνια σε πλάκωναν και είχες την παραίσθηση πως μια έτσι με τα χέρια να καλυφθείς ήσουν καλά;
Τις στιγμές που έτριζες τα δόντια και μάσαγες τα ούλα για να μην χάσεις τα μυαλά σου, για να κρατήσεις λίγο απο τα λογικά σου, αυτές τις στιγμές ζητάς πίσω;
Αυτά τα χαμένα κομμάτια έχεις φάει τον τόπο να βρεις;
Είσαι θλιβερός.
Είσαι ή θλιβερός ή τόσο χαμένος που θυμίζεις κύμα.
Χωρίς σκοπό μια απο δω μια απο κει σέρνεσαι να βρεις στεριά μόνο και μόνο για να ξαναγυρίσεις πίσω στ’ανοιχτά.
Να βρεις ξηρά έτσι για να έχεις κάτι να σου λείπει όταν θα είσαι στα βαθιά.
Γιατί μόνος σου δες μπορείς, μόνος σου δακρύζεις, μόνος είσαι μικρός, χωρίς την μεγαλοσύνη της συνήθειας φαντάζεις πιο πολύ με σταγόνα παρά με κύμα.
Χωρίς τα κομμάτια σου φαντάζεις άγαλμα κι όχι άνθρωπος .
Κλείσε τα μάτια ρε γαμώτο.
Κλείσε τα μάτια, γιατί με ανοιχτά δεν βλέπεις μπροστά σου, αυτό το κάνεις τόσα χρόνια τώρα, δεν πιάνει.
Άνοιξε τα μάτια από μέσα.
Με κλειστά στο υπόσχομαι θα δεις πιο καλά, θα δεις πιο πολλά.
Δακρύζεις χωρίς να το παίρνεις χαμπάρι, γελάς χωρίς να νιώθεις την παραμικρή χαρά.
Δεν θα ξαναγεμίσει αυτό που ζεις τώρα ρε, δεν είναι δοκιμαστικό αυτο που ζεις τώρα, έχεις μια ρε.
Μόνο μια.
Ξέρεις τι είναι αυτό ρε συ;!
Ψάχνεις απεγνωσμένα να βρεις τα κομμάτια που τόσο καιρό έφτυνες αιμα για να ξεφορτωθείς απο πάνω σου;

Τα μικρά αταίριαστα, άχρωμα κομματάκια που σου έχουν γίνει εμμονές δεν είναι για σένα μάτια μου, δεν είναι δικά σου.
Αυτά είναι γι’αυτόυς που τα έχασαν πραγματικά.
Εσύ στάζεις χρώμα μάτια μου.
Εσύ κοιτάς γύρω και χρωματίζεις το σύμπαν.

Μέσα σου είσαι τόσο καιρό, πού ψάχνεις σε ξένους τόπους;

Μέλι 26/2/2021

Η κ. Αγάπη

Βρισκόμαστε κοντά στο τέλος. Εκείνο έρχεται ,είναι στο δρόμο τον δικό του και εμείς σε ανάπαυλα το περιμένουμε. Η σιωπή κυριαρχεί μόνη στο σκοτάδι , στην ημέρα , στο πιο κοντινό πρωινό μας. Υπάρχει φόβος , άγνοια, και η ριμάδα η συνήθεια μη και αποχωριστούμε κάτι που απλά τελείωσε . Μη και μείνουμε άδειοι , […]

Δύο τοματίνια

“Θα ήταν καλύτερο για την όρεξη σας να φάτε πριν το κυρίως πιάτο δύο ντοματίνια”, είπε ο Γιάννης Κίρκοφ και κοίταξε την φίλη του. Εκείνη με το που άκουσε τα λόγια του Γιάννη Κίρκοφ σηκώθηκε από το τραπέζι και άρχισε να χοροπηδάει στο ένα πόδι γύρω, γύρω φωνάζοντας” εμένα με λένε Μαίρη Λόλα , εμένα […]

Ο Λύκος

Είναι αυτές οι νύχτες που θα αράξεις έξω στον παγωμένο αέρα με θέα τα σύννεφα ή το φεγγάρι, ένα τσιγάρο αναμένο, κάτι ζεστό να σου γλυκίζει το στόμα, και εκείνες τις ατελείωτες συζητήσεις που θα σε κρατήσουν εκεί μέχρι το ξημέρωμα.Και δεν θα κρυώνεις πια, θα’χεις ζεσταθεί κάπως μαγικά.Που τα χέρια σου θα’ναι μουδιασμένα απο […]

Η Μικρή Φωνή

Δεν σε άκουσα όταν μου είπες πως νιώθεις χαμένη.Δεν συντονίστηκα με την θλίψη που ένιωθες, παρά την προσπέρασα κι αυτήν σαν όλα τα άλλα, με ένα βλέμμα σαν αυτό που δίνουν τα μάτια όταν νιώθουν άβολα.Την προσπέρασα με ένα απλό “όλα θα γίνουν ξανά” ,την απέτρεψα στερώντας της το δικαίωμα να υπάρχει ως κάτι ξεχωριστό, […]

Zoom out

NEUROSIS

Η εργασία είχε ως εξής : ‘Τι σημαίνει η καραντίνα για σένα ; ‘  Decomposition Κάτι που αυτοκαταστρέφεται, μπαίνει σε διαδικασία διαλογισμού και κοινωνικής ύπνωσης- επανάληψη Δυο άνθρωποι που παίζουν ένα παιχνίδι, ζάρια ίσως Η ζωή που κυλά αναπάντεχα και εμείς τρέχουμε πίσω της Η γέννηση ενός παιδιού. Η αταξία , το χάος. Ένα σώμα […]

έντεκα

Τα τείχη των νησιών έχουν αλάτι στις ψυχές τους και κάθε φορά που τις αγγίζει ένα γυμνό χέρι, αφηγούνται σε αυτό το γυμνό χέρι την ιστορία τους. Ακους τη νυχτα τη κιθαρα να σκεπαζει την σιωπη των δρομων; Θυμάσαι καλοκαίρια με κόσμο, στην ερημιά του φθινοπώρου. Κάποιες φορές ξεχνάω να αναπνεύσω. Να τραβήξω αέρα. Να […]

Θυμάσαι που σχεδόν πεθάναμε;

Εκείνο το βράδυ, έμεινα καρφωμένη στην καρέκλα μέχρι που το σώμα μου παρέλυσε . Σύρθηκα ως το μπάνιο, έκατσα κάτω απ’ το νερό και θυμήθηκα τα κύματα στις κόγχες των ματιών σου . Σου χαρίζω το όνομα μου και τα δειλινά που θα έρθουν . Μετά θα πω ότι άλλαξες νούμερο και διεύθυνση . κι […]

Σχετικά random

Πίσω μου δαίμονες και λάθη πίσω από την πόρτα πίσω από τους φίλους πίσω απ’τις σκιές Αναμασάμε τα ίδια λόγια λόγια, που βαριέμαι να ακούω λόγια που ακούγονται σαν κουνούπια Κουνούπια που ρουφάνε αίμα αίμα που στάζει στο νεροχύτη Ξύπνησε με το πρωί θέλω να πάω μια βόλτα Έχω είδη ξεχάσει να μιλάω Φίλα με και […]

εναν αιωνα μετα κι εναν αιωνα πριν.

ηχογραφώ τις ανάσες των πρωινών κυμάτων, τα όνειρα δίπλα στη θάλασσα δεν έχουν υπόσταση ούτε δέρμα, ξεφλουδίζονται όπως τα γινομένα φρούτα και τα ζουμιά τους χύνονται, πάνω στα κλειστά απο τη νύστα μάτια. Κοντά στο αλάτι βρίσκονται και οι βράχοι που δε βολεύονται ποτέ κι όλο θέση αλλάζουν και υπόσταση. Όπως γυρνουσάμε τοτε σαν εραστές […]