Θυμάσαι που σχεδόν πεθάναμε;

Εκείνο το βράδυ,

έμεινα καρφωμένη στην καρέκλα

μέχρι που το σώμα μου παρέλυσε

.

Σύρθηκα ως το μπάνιο,

έκατσα κάτω απ’ το νερό

και θυμήθηκα τα κύματα στις κόγχες των ματιών σου

.

Σου χαρίζω το όνομα μου

και τα δειλινά που θα έρθουν

.

Μετά θα πω ότι άλλαξες νούμερο και διεύθυνση

.

κι έτσι θα γίνουμε ένα σύντομο ποίημα, που ποτέ δε θα γίνει γνωστό.

Σχετικά random

Πίσω μου δαίμονες και λάθη πίσω από την πόρτα πίσω από τους φίλους πίσω απ’τις σκιές Αναμασάμε τα ίδια λόγια λόγια, που βαριέμαι να ακούω λόγια που ακούγονται σαν κουνούπια Κουνούπια που ρουφάνε αίμα αίμα που στάζει στο νεροχύτη Ξύπνησε με το πρωί θέλω να πάω μια βόλτα Έχω είδη ξεχάσει να μιλάω Φίλα με και […]

εναν αιωνα μετα κι εναν αιωνα πριν.

ηχογραφώ τις ανάσες των πρωινών κυμάτων, τα όνειρα δίπλα στη θάλασσα δεν έχουν υπόσταση ούτε δέρμα, ξεφλουδίζονται όπως τα γινομένα φρούτα και τα ζουμιά τους χύνονται, πάνω στα κλειστά απο τη νύστα μάτια. Κοντά στο αλάτι βρίσκονται και οι βράχοι που δε βολεύονται ποτέ κι όλο θέση αλλάζουν και υπόσταση. Όπως γυρνουσάμε τοτε σαν εραστές […]

Ήταν κάποτε ένα αγόρι
Ένα αγόρι με καθαρή ψυχή
Γαλάζια ψυχή
Που μύριζε Αύγουστο

Ήταν κάποτε ένα αγόρι ξανθό
Μ' ένα πέπλο χρυσό να του ντύνει το πρόσωπο
Πρόσωπο τρυφερό, πρόσωπο δροσερό
Με γεύση αλμύρας
Έτσι όπως νιώθεις τα κύματα

Και τα μάτια που σε κοίταζαν
Ήταν κάπως μαγικά
Δεν τα χες ξαναδεί
Άλλαζαν χρώματα
Και δεν μπορούσες να σταματήσεις να τα κοιτάς
Για να μην χάσεις ούτε ένα κομμάτι απο το συνεχώς μεταβαλλόμενο χρωματικό φάσμα

Ήταν κάποτε ένα αγόρι
Που είχε την πιο όμορφη καρδιά
Άγουρη καρδιά, αγνή
Καρδιά που ευχόσουν να σ'αγαπήσει
Να σου χαρίσει το πρώτο καλοκαίρι

Άλυτα θέματα ίσον περίγελος

Πολλές φορές, συμβαίνει να αφήνεις άλυτα θέματα να σε απασχολούν για καιρό και εντελώς συμπτωματικά να βρεθείς σε έναν χώρο που κάποιος γελάει. Εκείνη τη στιγμή εξαπατάσε και νομίζεις πως γελάει μαζί σου. Συνήθως, πρόκειται απλώς για ένα φαινόμενο που δεν ανταποκρίνεται με την πραγματικότητα. Το γέλιο των άλλων σου φαίνεται μοχθηρό για να σου […]

ΟΦ ΑΘΕΝΣ- ΑΝΘΗ ΝΕΡΑΝΤΖΙΑΣ

Πάσχα. Αποφάσισα να κατέβω από την Πετρούπολη στην Πάνορμου ποδαράτο: τσίκνα και άνθη νεραντζιάς  το αισθητηριακό υπόβαθρο που κατακλύζει τα ρουθούνια. Κάθε τετράγωνο και άνθρωποι σύρματα, εκπέμπουν σε λαϊκές συχνότητες , με λίγα κόκκαλα και λίπη να γλείφουν τα σαγόνια τους. Το τηλέφωνο χτυπάει για τις ευχές, το ασθενοφόρο για μια καρδιακή προσβολή και τον […]