Σχετικά random

Πίσω μου δαίμονες και λάθη

πίσω από την πόρτα

πίσω από τους φίλους

πίσω απ’τις σκιές

Αναμασάμε τα ίδια λόγια

λόγια, που βαριέμαι να ακούω

λόγια που ακούγονται σαν κουνούπια

Κουνούπια που ρουφάνε αίμα

αίμα που στάζει στο νεροχύτη

Ξύπνησε με το πρωί

θέλω να πάω μια βόλτα

Έχω είδη ξεχάσει να μιλάω

Φίλα με και κράτα μου τα μαλλιά

δώσε μου ότι έχεις

δεν είμαι κλέφτης

απλά σε θέλω, να σε κοιτάζω

απλά σε θέλω και σε ζητώ

Κάτω από το σεντόνι κρύβομαι

λυπάμαι που δεν χωράς και εσύ

Κάποτε σε έβλεπα να ιδρώνεις

και τώρα τρως μόνο σοκολάτες

και η ζάχαρη χαλάει τα δόντια

Κοίτα με στα μάτια και θα δεις

πως έχω ομίχλη στο μυαλό

έχω ξεχάσει να χορεύω.

εναν αιωνα μετα κι εναν αιωνα πριν.

ηχογραφώ τις ανάσες των πρωινών κυμάτων, τα όνειρα δίπλα στη θάλασσα δεν έχουν υπόσταση ούτε δέρμα, ξεφλουδίζονται όπως τα γινομένα φρούτα και τα ζουμιά τους χύνονται, πάνω στα κλειστά απο τη νύστα μάτια. Κοντά στο αλάτι βρίσκονται και οι βράχοι που δε βολεύονται ποτέ κι όλο θέση αλλάζουν και υπόσταση. Όπως γυρνουσάμε τοτε σαν εραστές […]

Ήταν κάποτε ένα αγόρι
Ένα αγόρι με καθαρή ψυχή
Γαλάζια ψυχή
Που μύριζε Αύγουστο

Ήταν κάποτε ένα αγόρι ξανθό
Μ' ένα πέπλο χρυσό να του ντύνει το πρόσωπο
Πρόσωπο τρυφερό, πρόσωπο δροσερό
Με γεύση αλμύρας
Έτσι όπως νιώθεις τα κύματα

Και τα μάτια που σε κοίταζαν
Ήταν κάπως μαγικά
Δεν τα χες ξαναδεί
Άλλαζαν χρώματα
Και δεν μπορούσες να σταματήσεις να τα κοιτάς
Για να μην χάσεις ούτε ένα κομμάτι απο το συνεχώς μεταβαλλόμενο χρωματικό φάσμα

Ήταν κάποτε ένα αγόρι
Που είχε την πιο όμορφη καρδιά
Άγουρη καρδιά, αγνή
Καρδιά που ευχόσουν να σ'αγαπήσει
Να σου χαρίσει το πρώτο καλοκαίρι

Άλυτα θέματα ίσον περίγελος

Πολλές φορές, συμβαίνει να αφήνεις άλυτα θέματα να σε απασχολούν για καιρό και εντελώς συμπτωματικά να βρεθείς σε έναν χώρο που κάποιος γελάει. Εκείνη τη στιγμή εξαπατάσε και νομίζεις πως γελάει μαζί σου. Συνήθως, πρόκειται απλώς για ένα φαινόμενο που δεν ανταποκρίνεται με την πραγματικότητα. Το γέλιο των άλλων σου φαίνεται μοχθηρό για να σου […]

ΟΦ ΑΘΕΝΣ- ΑΝΘΗ ΝΕΡΑΝΤΖΙΑΣ

Πάσχα. Αποφάσισα να κατέβω από την Πετρούπολη στην Πάνορμου ποδαράτο: τσίκνα και άνθη νεραντζιάς  το αισθητηριακό υπόβαθρο που κατακλύζει τα ρουθούνια. Κάθε τετράγωνο και άνθρωποι σύρματα, εκπέμπουν σε λαϊκές συχνότητες , με λίγα κόκκαλα και λίπη να γλείφουν τα σαγόνια τους. Το τηλέφωνο χτυπάει για τις ευχές, το ασθενοφόρο για μια καρδιακή προσβολή και τον […]

χειμερινοί παραθεριστές

Πάντα πότιζα προσεκτικά τα λουλούδια στις γλάστρες μου,  τα φρόντιζα  . και τα βράδια, με τα χέρια γεμάτα νεκρά πέταλα και δάκρυα καθάριζα τη γλάστρα για το επόμενο θύμα της  . Γιατί δε μου είπες πως τα λουλούδια πεθαίνουν στις γλάστρες;  . Το σπίτι μου τώρα έχει γεμίσει άδειες γλάστρες, τα λουλούδια τα ξερίζωσα και […]

Μαύρη Θάλασσα

Είναι πολύ όμορφο να αγαπάς κάποιον και εξίσου άσχημο να μην σ’ αγαπά. Η έλλειψη ολοκλήρωσης του συναισθηματος που κατά κόρον γεμίζει και συνδέει τους ανθρώπους γίνεται μαύρο πέπλο για την ζωή σου, γι’ αυτά που νιώθεις κι αυτά που αγγίζεις. Βλέπεις μαύρο ό,τι όλοι γύρω σου βλέπουν πολύχρωμο. Αγγίζεις τραχύ ό,τι όλοι γύρω σου […]