Άγχος

Περπατάω σε ένα δρόμο, χωματόδρομο, μόνη. Δεν ξέρω τι μέρα είναι. Το χώμα κάτω σηκώνει σκόνη που και που και ο ήλιος καίει! Έγώ είμαι πολύ κουρασμένη και δεν θέλω να συνεχίσω να βαδίζω. Θέλω να κάτσω κάτω, στη μέση του δρόμου με το κεφάλι ανάμεσα στα πόδια και να αφήσω τον ήλιο να με καίει. Προχωράω με πολύ περίεργο τρόπο. Καθόλου ρυθμικά, χωρίς ροή, αυξομειώνοντας την ταχύτητα μου. Βλέπω με τα μάτια της φαντασίας μου άλλους να με προσπερνάνε και άλλους να μένουν πίσω μου. Κάτω έχει πετραδάκια και εγώ τα περνάω για κοτρόνες μυτερές που με εμποδίζουν κάθε λίγο και λιγάκι από το περπάτημά μου. Σκέφτομαι συνέχεια που θα με οδηγήσει ο χωματόδρομος και με τί ρυθμό θα πρέπει να βαδίζω και πόσες μέρες τώρα σχεδόν δεν βλέπω που πηγαίνω. Και από την πολύ την αμφιβολία θα ξεχάσω πώς περπατάνε καμιά ώρα οι άνθρωποι και θα πρέπει να κοιτάω τους άλλους για να το κάνω και γω. Και σκέφτομαι τί είναι καλύτερο, να μαθαίνεις από τους άλλους να περπατάς ή να μένεις κάτω και να σε καίει ο ήλιος ώσπου να σηκωθείς; Γύρω μου δεν βλέπω τίποτα! Μα που πήγαν όλα;! Βλέπω τον ορίζοντα από όλες τις πλευρές αλλά τον δρόμο καθόλου. Μετά βίας τα πρώτα μέτρα! Φοράω ένα μπλε σορτσάκι που το χω από μικρή και από τα πολλά τα πλυσίματα έχει ξεθωριάσει και ένα κόκκινο μπλουζάκι που δεν θυμάμαι πού το βρήκα! Κάποιος μου το έδωσε πάντως, δεν το αγόρασα. Από κάτω φοράω αθλητικά και τα πόδια μου είναι πολύ μαυρισμένα, ειδικά τα γόνατα, και έχουν μελανιές. Πάντα τα μου άρεσε να έχω μελανιές στα πόδια γιατί νιώθω ότι τα χρησιμοποιώ. Τα βράδια κοιμάμαι από νωρίς στην άκρη του δρόμου. Δεν κάνω κάποια προετοιμασία. Απλά ξαπλώνω στο πλάι και κοιμάμαι. Καμία φορά τυχαίνει και βλέπω κανένα αστέρι και ονειρεύομαι!

(Visited 60 times, 1 visits today)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.