αδιέξοδες συζητήσεις

Συζήτηση μεθυσμένου γέρου με νεαρό κάπου στη μιζέρια της Αθήνας:

– Έχεις ακούσει ποτέ, μικρέ, την έκφραση μισώ τη ζωή με όλο μου το είναι;

-Βεβαίως. Είναι λογικό άλλωστε με τόση αδικία, δυστυχία και εκμετάλλευση που υπάρχει σε αυτό το κόσμο…

-Ω, μην το παίρνεις τόσο επιφανειακά. Δεν εννοώ μόνο τα κακά και τις δυστυχίες όταν λέω πως μισώ τη ζωή. Εννοώ και τα καλά της, όπως αποκαλούνται, και πίστεψε με έχω ζήσει πολλά από αυτά.

-Και αφού μισείς τα πάντα σε αυτή τη ζωή γιατί συνεχίζεις να ζεις; Κάτι θα υπάρχει ξεχωριστό.

-Γιατί είμαι άνθρωπος… Είμαι έρμαιο των ενστίκτων μου. Να φάω, να πιώ,να ζήσω, να αναπαραχθώ. Μου αρέσει να διατάρασσω τις ισορροπίες της ύπαρξης απλά γιατί μπορώ. Ευλογία το λένε πολλοί, και βασίζουν σε αυτό το γεγονός την επιβίωση και την ευημερία μας. Εγώ το λέω κατάρα. Μισώ τον άνθρωπο από τη φύση του. Λειτουργεί σαν παράσιτο, εξαλείφοντας ό,τι δεν τον βολεύει. Αλλά αν μισείς τη ζωή τι μπορείς να αγαπήσεις; Θαρρώ πως σε αυτή την ερώτηση κρύβεται μια αλήθεια για το νόημα της ζωής και γιατί συνεχίζω να ζω.

-Δηλαδή ζείς κυνηγώντας να βρεις ακόμα κάποιο νόημα; Γέρασες πια γεράκο μου.

-Όχι θα ήταν αφελές εκ μέρους μου να ψάχνω το νόημα της ζωής γιατί απλά δεν υπάρχει. Όλα στη ζωή είναι αντιφάσεις. Η ύπαρξη του άσπρου δίνει νόημα στο μαύρο. Η δυστυχία δίνει νόημα στην ευτυχία. Το τέλος στην αρχή. Ο θάνατος στη ζωή. Το γκρι είναι απλά μια οφθαλμαπάτη. Μια μετάβαση από το άσπρο στο μαύρο. Δεν ξέρω τίποτα για το λόγο που ζω όμως. Άλλωστε ένας μεθυσμένος γέρος είμαι…

(Visited 14 times, 1 visits today)

2 comments:

  1. εισαι ο μαυρος και ο ασπρος θεος του εαυτου σου. εισαι το κεντρο του κοσμου σου. αλλα οταν αλλαξεις το κεντρο τι εισαι; ΘΕΟΣ ΑΠΛΑ…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.