Αιών παίζων

Μια μέρα,
Θα γυρίσω νωρίς στο σπίτι μου,
Θα πετάξω το μπουφάν,
Θα γεμίσω ένα σακίδιο,
Και χωρίς να βγάλω τα παπούτσια,
Θα πάω στη μάνα μου και τον πατέρα
Και θα τους αποχαιρετήσω.
Μάνα,
Θα της πω,
Ο γιός σου φεύγει πια
Για πάντα.
Πατέρα,
Θα του πω,
Ο γιός σου πάει στον πόλεμο,
Και δε θα ξαναγυρίσει.
Ο κόσμος είναι τρομαγμένος,
Μα και τρομακτικός.
Η μάνα μου θα αρχίσει να δακρύζει,
Ο πατέρας μου δε θα μιλά,
Κι εγώ θα χω ήδη βγει απ’ την πόρτα.
Σ’ ένα ρολόι
Θα μετράω τις ώρες και τις μέρες
Που μου έχουν απομείνει,
Κι ο καπνός που θα χω πάνω μου
Δε θα φτουρήσει μια βδομάδα.
Όπλο δε θα έχω,
Θα βρω σίγουρα εκεί. 
Ο κόσμος είναι μια μεγάλη μπάλα που γυρνά,
Και γύρω από μια φλόγα πάντα μένει.
Μια μπάλα που θέλει να νιώσει ζεστασιά.
Χα!
Ο πόλεμος με περιμένει
Και χωρίς εμένα δε θ’ αρχίσει!
(Visited 26 times, 1 visits today)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.