Αν υπήρχαμε εδώ

Καλησπέρα,

Ας υποθέσουμε ότι είμαστε μονάχα δύο εδώ. Εγώ που γράφω και εσύ που διαβάζεις. Τότε το μόνο που μας ενώνει εμάς τους δύο δεν είναι παρά εκείνες οι λέξεις που ακούγονται  τώρα, αυτές οι φράσεις που γράφω και διαβάζεις, που εγώ τοποθετώ και  εσύ τους δίνεις σημασία.
Δεν πρόκειται για συζήτηση φυσικά, γιατί στην πραγματικότητα κάθομαι μόνος και γράφω σαν να απευθυνόμουν σε εσένα συγκεκριμένα, που εσύ στην πραγματικότητα είσαι ένα φανταστικό υποκείμενο.
Θα μπορούσε λοιπόν εύκολα να ισχυριστεί κάποιος ‘τρίτος’, ότι απλώς μιλάω με τον εαυτό μου αυτή τη στιγμή ή εκείνη τη στιγμή που έγραφα αυτές τις φράσεις. Και θα έχει άδικο γιατί δεν μιλάω καν, δεν κουνιέται ούτε το στόμα μου ούτε η γλώσσα μου και το μόνο που αντηχεί στο χώρο που βρίσκομαι είναι η μουσική που με συντροφεύει καθώς δακτυλογραφώ στο λάπτοπ. Και αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο εξαρχής σου ζήτησα να υποθέσουμε ότι είμαστε μόνο δύο εδώ.
Όταν περιπλέκονται τρίτοι στα θέματα που αφορούν μονάχα δύο τότε η κατάσταση μπερδεύει, φουσκώνει από τις πολλές παραδοχές και τις απόψεις που ακούγονται και ως επακόλουθο  έχει να καταλήγει σε αντιπαράθεση και αναστάτωση, την οποία δεν χρειαζόμαστε σε καμία περίπτωση αυτή τη στιγμή εμείς.
Δεν θέλω να πω πως δεν μου αρέσει να συζητάω και με άλλους ανθρώπους ή ότι δεν μου αρέσει η επικοινωνία με τους υποτιθέμενους φίλους σου ας πούμε, απλώς μου τη σπάει να μπλέκονται χωρίς κανένα δικαίωμα ανάμεσά μας. Γιατί η δική μας επικοινωνία είναι εκείνη που έχει σημασία, εκείνη που αποκτά πραγματικό περιεχόμενο μέσα σε αυτό εδώ το πλαίσιο.
Δηλαδή εσύ δεν το βλέπεις, δεν αντιλαμβάνεσαι το πόσο επείγον είναι το να με αποδεχτείς. Χωρίς την αποδοχή σου θα είμαι απλώς ένας τρελός που παραμιλάει όπως λένε και οι ΄τρίτοι’. Για να μην σου πω ότι και εσύ χωρίς εμένα δεν γίνεται να υπάρχεις εδώ. Αν δεν πιστέψεις ότι μόνο όταν είμαστε μαζί υπάρχουμε, αν δεν αναγνωρίσεις πως μονάχα μαζί μπορούμε να λειτουργήσουμε, αν δεν αποδεχθείς πως  χωριστά είμαστε τίποτα, τότε δεν γίνεται να συνεχίσουμε, λυπάμαι ειλικρινά άλλα δεν γίνεται αλλιώς.
Και να σου πω κάτι, αυτά τα πράγματα στα λέω γιατί εγώ πραγματικά πιστεύω σε εμάς, και είμαι σίγουρος πως ότι και αν προηγήθηκε μπορούμε να το αλλάξουμε μαζί και ειλικρινά πιστεύω ότι μόνο εγώ και εσύ υπάρχουμε εδώ. Πιστεύω σε εσένα , εντάξει αγάπη μου;

Ευχαριστώ για την κατανόηση,
Εγώ.

(Visited 76 times, 1 visits today)

One comment:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.