Αυτοεξόντωση

Τελευταία νιώθω κενός, χυδαίος, μάταιος.

Σαδιστής, σεξιστής κι εγωιστής.
Σε μια στοίβα σκατά έχει θαφτεί ό,τι αγνό υπήρχε όταν γεννήθηκα.
Θυμάμαι πως μετά από ένα γαμήσι σιχάθηκα τον εαυτό μου.
Μπήκα στο ντουζ και έτριψα με μανία το σώμα μου.
Το νερό ήταν μαύρο και πηχτό σα πετρέλαιο.
Μάλλον βρόμιζα περισσότερο.
Λέω να πιώ τίποτα.
Το ψέμα δρα παρηγορητικά.
Όμως για λίγο.
Μετά θολώνω.
Δεν είμαι πια εγώ.
Οι δεύτερες σκέψεις με στοιχειώνουν.
Οι τρίτες με κάνουν να φαντασιώνομαι.
Το μικρό, βδελυρό άσπρο ανθρωπάκι μέσα μου γελάει.
Είναι ένα γέλιο σαρδώνιο.
Εύκολα παίρνει τον έλεγχο.
Πασχίζω να το θάψω.
Άδικος κόπος.
Απλά χάνω την αξιοπρέπεια μου ικετεύοντας το να γυρίσει στη γωνιά του.
Συνεχίζει να γελάει.
Του αρέσει να με βλέπει να καταστρέφομαι.
Θέλω να το σφάξω και να το φάω.
Πρώτα όμως πρέπει να σκοτώσω εμένα.
Μάταιο…
Δυστυχώς το ξέρει ήδη.
Ανήμπορος για άλλη μια φορά απέναντι του.

-Άλμπι

(Visited 75 times, 1 visits today)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.