Αφηρημένο – Το ποτάμι

Άνθρωποι πάνε και έρχονται, πρόσωπα που λάμπουν με φώς, χαμογελαστοί, αποφασισμένοι και μπερδεμένοι, περπατάνε, δίπλα σου μπροστά σου πίσω σου, χαμένοι στις σκέψεις και χαμένοι στην στιγμή, άλλοι χαμένοι στα πρόσωπα άλλων, αλλάζουν και παραμένουν οι ίδιοι, άλλοι φοβισμένοι, άλλοι άνετοι, άλλοι πρόθυμοι και ομηλιτικοί, άλλοι καχύποπτοι και απόμακροι.

Ένα εκατομμύριο πρόσωπα διαφορετικά αλλά ταυτόχρονα τόσο όμοια, όλα γυρίζουν γύρω σου και στις αναμνήσεις σου.

Εσύ είσαι ενα απο αυτά, κολυμπάς μέσα στο ρεύμα προς την δικιά σου κατεύθυνση. Κάποιες φορές ασφυκτιάς και το νερό μπαίνει στους πνεύμονες σου, αργότερα έχεις την τύχη με το μέρος σου και η ορμή του νερού σε ωθεί προς τα εκεί που θέλεις να πας. Μακάρι πάντα η τύχη να είναι με το μέρος σου. Μακάρι πάντα τα πρόσωπα που έρχονται απεναντί σου να σε τραβάνε προς την κατεύθυνση που θες να πας. Ξέρεις που θέλεις να πάς; Σίγουρα;

Γρήγορα πες, η παλίρροια ανεβαίνει κάποιοι κολυμπάμε αντίθετα στο ρεύμα.

(Visited 37 times, 1 visits today)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.