Διάφανοι

Σκοτεινοί και διάφανοι, τριγύρω κυριαρχούσε η νηνεμία του χωριού, που κανένας άνεμος δε θα τάραζε. Είχε γίνει διακοπή ρεύματος εκείνο το βράδυ και μόνο ένταση δεν υπήρχε.
Διάφανοι σου λέω, όχι αόρατοι. Γινόταν αντιληπτή η εσωτερική τους ομορφιά, είχαν βάλει στην άκρη τα κινητά τους και οι άνθρωποι αγγίζονταν. Έπρεπε να σουν από μια μεριά να βλεπες τις αύρες τους. Δε θα σουν ο παρατηρητής που είσαι. Θα άρπαζες τη στιγμή και θα θελες όλα σου τα βράδια να είναι σαν κι αυτό. Γιατί θα μάθαινες να διαφαίνεσαι… και να προβάλεις την ομορφιά της στερεοτυπικής σου ασχήμιας προς τα έξω. Μας έμαθαν να γινόμαστε κουβάρι στο καβούκι μας και να αγκαλιάζουμε τη μοναξιά μας.
Εκεί όμως δε χώραγαν αυτά.
Εκεί το κουβάρι σου μπερδευόταν με το κουβάρι του δίπλα και γίνονταν μαγικά πράγματα.
Δε φαντάζεσαι τι συμβαίνει όταν δύο μυαλά αντιδρούν μεταξύ τους.

υ.γ. ”άτοιμο” πρώτο πληθυντικό που τρυπάς όπου βρεις

(Visited 65 times, 1 visits today)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.