Εκεί , στην ένωση των χαμένων στιγμών.

Μάθε να χάνεσαι στις στιγμές που δεν μπήκανε πότε σε καλούπια.
Μάθε να αγαπάς την κάθε φωνή που έκανε τα πόδια σου να χάνονται και να γυρνάνε πιο δυνατά από σένα.

Φωτιές που γεννάνε μούσες και καίνε χλιαρούς μέσα στα ξημερώματα των χαμένων ονείρων μας.
Στις απαγωγές, αυτών των μικρών στιγμών που ζούνε τον δικό τους κόσμο.
Την δική τους ανάσα.
Τον δικό τους δρόμο.
Την δική τους φωτιά ανάμεσα στα μπαλκόνια των στιγμών τους.

Εκεί , στην ένωση των χαμένων στιγμών.

-Παράνοια#23

(Visited 63 times, 1 visits today)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.