ε- αυτός

Και ετσι, διχως ντροπή δίχως όνειδος , ασελγείς κατα του εαυτου σου και κατα των ανθρωπων που σε σμίλευσαν , σε ανέθρεψαν , σ’αγάπησαν.
Και αναρωτιέσαι ”Μα αν αυτοί ειναι το μεγαλείο μου , τοτε σιγουρα πρέπει να διεκδικούν μέρισμα και απο το χαλασμό μου …?”
Δύο αντίθετες  τιποτενιες ιδεες , ουτε σπέρματα ακόμα , κι ομως θεριεύουν μέσα σου  δαίμονες και ουρανους ….
Καμιά φορά κοιτώντας ψηλά , μαντεύεις πως σιγουρα αυτά τα δύο κάπως συνδέονται.
Κοιτας τον ουρανο και νιώθεις…
Ω ναι! Σίγουρα κάποιος δαίμονας φωλιαζει μεσα του!
Και σε καθε δαίμονα σίγουρα ενας έναστρος ουρανός ξεπροβάλλει!
Ανίκητα μεγαθήρια και τα δύο, μέσα σου παλεύουν , κι εσυ μικροσκοπικός και αδύναμος, παλεύεις να συγκρατήσεις τα ασυγκράτητα εκείνα …
Θα σωριαστείς , θα τσακιστείς , ειναι μια μάχη χαμένη η Ομόνοια . 
ΤΏΡΑ ολα τα νεαρά, δριμύτητα, υγειή σου μέλη , πετροβολούν τους αστερισμούς του ουρανού και οι ψευτοηθικές αντιλήψεις σου , αλυσσοδένουν τους αχαλίνοτους δαίμονες …
Η Αρμονία, μια ψευδή βασίλισσα, σε κυβερνούσε για χρονια…
Τώρα το Χάος γεννιέται απο την πτώση της …
Τώρα ο εχθρός είναι ξανά ο εαυτός σου .
(Visited 34 times, 1 visits today)

One comment:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.