Θέμα χρόνου

        
O Σίσυφος,λέει, βασιλιάς της Κορίνθου συμφώνησε να πει ο,τι γνώριζε στον θεό Άσωπο για τον Δία που αποπλανούσε την κόρη του. Ο Άσωπος αφού έμαθε πολλά για την υπόθεση καταδίωξε τον Δία. Όταν εκείνος γλίτωσε αποφάσισε να τιμωρήσει τον Σίσυφο και τον έστειλε στον Άδη. Τότε ο Σίσυφος απέδειξε την εξυπνάδα του καταφέρνοντας να φυλακίσει τον Άδη. Όμως έτσι αδυνατούσε να πάρει τις ψυχές των θανάσιμα τραυματισμένων ανθρώπων και ζώων και ο κόσμος γέμιζε με ανήμπορα έμψυχα όντα. Οι Θεοί αποφάσισαν, αφού ξαναέστειλαν τον Σίσυφο στον Άδη και ξαναέφυγε να βρουν άλλη τιμωρία. Έτσι τον έβαλαν να κουβαλήσει ένα βράχο στην κορυφή ενός βουνού. Φτάνοντας στην κορυφή δεν έβλεπε τίποτα άλλο απ’ την πέτρα να κατρακυλά πίσω στην πλαγιά και τον ίδιο να κατεβαίνει για να επαναλάβει αυτήν την διαδικασία.

Όσο διαρκεί αυτή η επιστροφή, αυτή η παύση, ο Σίσυφος με ενδιαφέρει. Αυτή η ώρα σαν μια αναπνοή είναι η ώρα της συνείδησης. Η συνείδηση είναι η δύναμη που οδηγεί στην απόλυτη ελευθερία, δηλαδή στο ανίκητο. Την ώρα εκείνη που βασανίζεται τόσο κοντά στις πέτρες είναι ήδη πέτρα κ είναι αυτή η περηφάνια που κουρελιάζει όλα τα μαρτύρια. Είναι αυτή η δύναμη της ύπαρξης που φτάνει στην αθανασία. Και όταν τα χρόνια περάσουν, το ανθρώπινο είδος εξαφανιστεί και οι βράχοι διαλυθούν απ’ την συνεχή και αδυσώπητη διάβρωση του αέρα, τότε ο Σίσυφος μπορεί να αποδράσει. Είναι απλώς θέμα χρόνου.

(Visited 21 times, 1 visits today)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.