Κύκλος

Κοινωνία των ονείρων.
Έτσι συνηθίζει να ονομάζει την κοινωνία που ζει. Την κοινωνία που μισεί αλλά δεν προσπαθεί να αλλάξει. Ζει στη ρουτίνα της και περιμένει πως και πως την ευκαιρία να αποδράσει. Την συναντά αλλά δεν την αναγνωρίζει πάντα. Ένας ακόμη στους πολλούς που όμως ελπίζει κι ονειρεύεται. Περνά τα βράδια του χαμένος στις ίδιες και ίδιες σκέψεις. Αλλά συνεχίζει να ονειρεύεται, να χτίζει τον κόσμο που θέλει να ζήσει. Και κάθε πρωί γκρεμίζεται. Σαν με το φως του ηλίου να ξεκινά ένας κύκλος, ίδιος με της προηγούμενης μέρας. Σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα, σαν να μην ονειρεύτηκε ποτέ. Την ώρα της συνειδητοποίησης του φαύλου κύκλου κάτι πεθαίνει μέσα του. Κι αυτό είναι η μονή αλλαγή στη ζωή του. Μέρα με τη μέρα χάνει ένα κομμάτι του εαυτού του. Αλλά ακόμη ελπίζει ότι θα βρει την κατάλληλη ευκαιρία να αποδράσει. Όπως ελπίζει κι ο φυλακισμένος που κάθε βράδυ σχεδιάζει το επόμενο βήμα. Ίσως το ίδιο βήμα.
Σήμερα, με ότι του έχει απομείνει, θα αναζητήσει τη μοίρα του, θα κυνηγήσει το όνειρό του. Θα παραιτηθεί από τη δουλεία του, θα φύγει από το σπίτι του. Θα αφοσιωθεί στην κοινωνία. Θα γίνει υποκείμενό της αναζητώντας τις ρίζες της ταυτότητάς του. Δεν θα είναι πια έρμαιο των δεσποτικών εξουσιών. Θα ανακαλύψει την αιώνια μοίρα του απέναντι στους συνανθρώπους.( Νομίζει ότι) Θα επαναστατήσει.

(Visited 63 times, 1 visits today)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.