Μάχη

Ριγμένοι στην μάχη της επικοινωνίας βρίσκονται οι μαθητές
Κοιτάζουν πίνακες , παρατηρούν ρολόγια και τρέχουν στο χωράφι
Οι ερωτήσεις λιγοστές και οι ψίθυροι χιλιάδες

Πριν το κουδούνι πρόγραμμα ,μετά είναι ο αγώνας
Σβήσε το λάθος σε παρακαλώ και γράψε το σωστό
Φορά την πανοπλία σου , γέμισε το όπλο σου και βάλτο στο κρεβάτι
Μην το κοιτάζεις συνεχώς , μη σε γεμίζει βάρος
Ετοιμάσου για τον πόλεμο , δεν ακούς τα τύμπανα πως κρούουν
Δεν βλέπεις την λύσσα στα μάτια τους , την μοναξιά που κρύβουν
Μυρίζει θάνατο εδώ , μυρίζει ιδρώτα και καπνό , εδώ δεν είν σχολείο
Οι μαθητές γίνονται δάσκαλοι μόνο ‘ταν βρουν το κόσκινο
Μέτα μοχθούν , μισούν , και έρχονται για να μοιράσουν διδαχές
Και εσύ κοιμάσαι κι όλο λες πως γνώρισες και σκότωσες κόρες πολλές
Πως δεν ανέχεσαι τον δόλο και το ψέμα σε ξένο πεδίο μάχης
Γιαυτό γλείφεις το σώμα και το αίμα όταν σου το ζητήσουν
Ύστερα κλαις με ελιγμούς θυμάσαι κόσμους που έχτισες  θολούς
Γιατί ζηλεύεις συνεχώς και κάνεις πως δεν ξέρεις
Το κάλεσμα το ακούς το ξέρω πως τ’ ακούς και τ’ αποφεύγεις
Κορμί ζεστό και δέρμα απαλό και λείο θέλω να σε ρωτήσω για το πλοίο
Πως έφυγε πως έπλευσε μες την φουρτούνα πως
Κορμιά που φόρτωνε στο φως και στο σκοτάδι , κουφάρια με ελιές
(Visited 66 times, 1 visits today)

One comment:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.