Μονό(διά)λογοι

Αυτή: Με
πλακώνουν οι τοίχοι εδώ μέσα
Αυτός: Αγάπη μου, το σπίτι είναι αρκετά μεγάλο. Εξάλλου εγώ σου είπα να
πηγαίναμε σε μεγαλύτερο.
Αυτή
: Δε διαφώνησα ότι είναι μεγάλο το σπίτι. Μάλλον παραείναι.
Αυτός: Πάντα βρίσκεις από το πουθενά το πρόβλημα. Τι άλλο να σου δώσω μωρή; 150
τετραγωνικά δε σου φτάνουν;
Αυτή: Δεν έχει να κάνει με τα τετραγωνικά σου λέω.
Αυτός: Έχει να κάνει με την παράνοιά σου.
Αυτή: Πνίγομαι εδώ και θα φύγω αύριο.
Αυτός: Να εξαφανιστείς , μην το καθυστερείς , τώρα καλύτερα.
Αυτή: Καλά λες , η καλύτερη ώρα να φεύγεις είναι το βράδυ.
Αυτός: Εκείνο που δεν έχω είναι ένα ρολόι να τρέχει.
Αυτή: Εκείνο που δεν έχεις είναι χρόνος.
Αυτός: Εκείνο που δεν έχω είναι όπλα.
Αυτή: Εκείνο που δεν έχεις είναι λόγος , που είναι το καλύτερο όπλο.
Αυτός: Εκείνο που δεν έχω είναι στιγμές.
Αυτή: Εκείνο που δεν έχεις είναι μνήμη.
Αυτός: Εκείνο που δεν έχω είναι μία χαρά.
Αυτή: Εκείνο που έχεις δεν το έχεις.
Αυτός: Εκείνο που δεν έχω είναι να σε πατήσω.
Αυτή: Ναι, γιατί εκείνο που δεν έχεις, είναι χρόνο και λόγο και μνήμη .

(Visited 36 times, 1 visits today)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.