Μορφές

Βλέπεις , είναι σώματα.
Έχουν ρυθμό και χορεύουν πάνω από τις στιγμές.
Εκστασιάζονται στην στιγμή τους και όλα γύρω τους μοιάζουν τόσο λίγα μπροστά σε αυτό που δημιουργούμε.

Χαράζει μέσα στην σκέψη μου εκείνη την στιγμή.
Φεύγει το βάρος, τα σκοτάδια και απλά ξημερώνει.
Ξημερώνει και θεέ μου , έχει τόσα χρώματα εδώ.
Μακάρι να το βλέπατε αλλά πολλοί , ξέρεις, δεν αντέχουν και δεν ανήκουν στα χρώματα.
Σε κρύβουν , σε σκοτεινιάζουν και μαζί με εσένα , προσπαθούν να χαλάσουν αυτό που κουβαλάς, αυτό που σκέφτεσαι , αυτό που φαντάζεσαι, όταν ακούς φωνές ξένες αλλά και τόσο οικίες.

Οικίες , που κάνουν την φαντασία σου να αρπάζει από την φλόγα της συνείδησης σου.
Από αυτήν που βράδια και βράδια δεν σε άφησε να κοιμηθείς και άλλα σε έκανε τόσο ικανό για να δημιουργήσεις μέσα σε τυχαίες βόλτες που ματαίωσαν το χτες σου.
Το ακύρωσαν , το κάψαν.

Μορφές που άλλοι σβήνουν , άλλοι ανάβουν και άλλοι διάλεξαν κάποτε θαρετά να ζωγραφίσουν.
Να ζωγραφίσουν πάνω στον χορό, των στιγμών και των σκέψεων.

Μην φοβάσαι.
Τα λόγια μου πέταξαν από πάνω μου την ντροπή και όχι τις σκέψεις.
Οι σκέψεις εξελίσσονται και φτάνουν σε κάποιο ιδανικό μέρος , που μακάρι να είχα την φωτογραφία.
Μια στιγμή μετά το τέλος.
Μια στιγμή πριν αρχίσει η μουσική.
Τι λες?
Ακούγεται ο ρυθμός σου..

-Παράνοια#23

(Visited 14 times, 1 visits today)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.