Οθόνη

 

Κινούμαι κάπου ανάμεσα σε λέξεις και γράμματα,

χωμένα σε μια οθόνη.

Τόσο, που γίνομαι η αντανάκλαση μου στο γυαλί,

και ξεχνώ τον έξω κόσμο.

Από ‘κει βλέπω τους ανθρώπους,

Να προχωρούν στο πεζοδρόμιο,

Να μαζεύουν τα σκατά του σκύλου τους,

να σφυρίζουν στο μωρό απ’το παπί,

να μαϊμουδιάζουν σε κάποιο μαγαζί.

Σαν κάμερα κοιτώ μα δεν καταγράφω,

Δεν έχω μνήμη, μου την στέρησαν

εκείνες οι λέξεις και τα γράμματα,

τώρα απλώς υπάρχω….

αν και ξέρω πως αυτό από μόνο του δεν είναι αρκετό.

Πως να είναι ο κόσμος εκτός της οθόνης?

Να ‘χει ακόμα όμορφα στολίδια?

Να ‘χει ακόμα ανθισμένα δέντρα κι εκείνο τον φλογισμένο ήλιο?

Γαμώτο! πρέπει να συνδεθώ

πάνω που άρχισα να ονειρεύομαι,

αυτή η οθόνη δεν ζει για πάντα κι όλο δεν έχει μπαταρ….. bzit

(Visited 594 times, 1 visits today)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.