Οι ζωές των άλλων

     Της άρεσε να παίζει θέατρο. Είχε προσπαθήσει πολύ να βρει να κάνει «κάτι για εκείνη» όπως της έλεγαν , να βρει κάποιες ώρες «για τον εαυτό της» και εκείνη διάλεγε εκείνες τις ώρες να μην είναι ο εαυτός της. Ήθελε να της δίνουν ρόλους να παίζει. Την ξεκούραζε πολύ άλλες φορές να κάνει την βασίλισσα Ιοκάστη, να παντρεύεται και να κάνει παιδιά με το παιδί της και άλλες φορές να κάνει μια μαύρη γάτα, τον Κοψονούρη να σκοτώνεται απ’ τους προληπτικούς ανθρώπους επειδή είναι μαύρος και φέρνει γρουσουζιά. Έκανε διάλειμμα στην ζωή της δίνοντας ζωή σε ήρωες που περίμεναν να αναστηθούν με το παίξιμο της σε κάποιον κόσμο και κάποιες φορές σε πολλούς άλλους. Και ενώ στην αρχή ήταν πιστή στους ρόλους που κάποιος την έβαζε να κάνει, μετά παρασύρθηκε.
     Έτσι κάποια βράδια με οξυμένη ακοή σαν αυτή που έχουμε όλοι στην ησυχία της νύχτας, τότε που πιάνουμε στον αέρα το παραμικρό έκλεινε την μουσική και το βιβλίο της και προσπαθούσε να μπει στην ζωή κάποιου άλλου, να ακούσει τις σκέψεις κάποιου άλλου, να ζήσει την ζωή κάποιου άλλου και να δώσει ζωή στην δική της. Ναι, χωρίς μουσική ακούς καλύτερα, εντός και εκτός. Τα βήματα, την ανάσα, τον αέρα που φυσά, τους ήχους της πόλης και αυτό που συμβαίνει μέσα σου. Δεν το παρακολουθείς ιδιαίτερα αλλά το αφήνεις να συμβεί. Εκείνο. Της νύχτας το ναι, της μέρας το ίσως.

(Visited 6 times, 1 visits today)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.