”Ουσία, γιατί χάνεσαι?”

Και εσύ να χάνεσαι.
Να χάνεσαι κάπου εδώ γύρω η ακόμα πιο μακριά.
Μακριά απ’όλα αυτά που σε βάρυναν , που σε έπηζαν , που σε τσαλαπάτησαν και στο τέλος συνέχισες να χάνεσαι και να υπάρχεις.

Να ακούς τα πάντα.
Να ακούς τα πάντα χωρίς εξαιρέσεις.
Από τις πιο μικρές αγαθές σκέψεις , μέχρι τα παραληρήματα που έχω με το ”εγώ” μου.

Να χάνεσαι στα φώτα της πόλης και εγώ να χαζεύω άπραγος τα μάτια και τις κινήσεις σου μέσα από τα σκοτάδια μου.

-Μα..
Γιατί δεν έρχεσαι μαζί μου?
Γι’αυτό χάνομαι και υπάρχω..

Ουσία , γιατί χάνεσαι?

-Παράνοια#23

(Visited 53 times, 1 visits today)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.