Ο Λύκος

Είναι αυτές οι νύχτες που θα αράξεις έξω στον παγωμένο αέρα με θέα τα σύννεφα ή το φεγγάρι, ένα τσιγάρο αναμένο, κάτι ζεστό να σου γλυκίζει το στόμα, και εκείνες τις ατελείωτες συζητήσεις που θα σε κρατήσουν εκεί μέχρι το ξημέρωμα.
Και δεν θα κρυώνεις πια, θα’χεις ζεσταθεί κάπως μαγικά.
Που τα χέρια σου θα’ναι μουδιασμένα απο το κρύο αλλά το κρύο δεν θα σε αγγίζει.
Που τα μάτια σου θα είναι νυσταγμένα από την αυπνία αλλά δεν θα νυστάζεις.
Που το ποτήρι με το ζεστό θα’ χει γίνει πια παγωμένο, και θα’ναι μισοπιωμένο και αφημένο εκεί, αλλά δεν θα σε νοιάζει που πήγε χαμένο.
Θα έχεις αλλού το μυαλό σου.
Θα κυλάει πιο ζωντανό το αίμα στις φλέβες σου.
Κι ας έχεις παγώσει. Θα είναι αυτές οι νύχτες που θα σε κρατάνε ζεστή.

(Visited 34 times, 1 visits today)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.