Παιχνίδια για παιδιά

Μαζεύω τα κομμάτια του χρόνου
Ένα ένα
Και, σα σε παζλ,
Τα βάζω όλα μαζί
Να φτιάξω την εικόνα.
Η εικόνα είναι γυμνή
Σαν έρημος.
Με τρομάζει η κενότητα της,
Σταματώ να συλλέγω τα κομμάτια,
Πιάνω ένα στυλό με μπλε μελάνι,
Και ζωγραφίζω σκίτσα
Κι αφηρημένα σχέδια.
Μετατρέπω το χρόνο
Σε τέχνη,
Σε δομή,
Μα όταν σταματώ
Και ξαναενώνω τα κομμάτια,
Τα σχέδια χάνονται,
Η δομή επιστρέφει στην κενότητα,
Η εικόνα τσιτσιδώνεται ξανά.
Αποφασίζω να της δώσω διάσταση
Στο χώρο,
Αρπάζω απ’ την κουζίνα οδοντογλυφίδες,
Τις βάζω τη μια πάνω στην άλλη,
Και φτιάχνω έναν πύργο.
Στον πύργο απάνω βάζω έναν ένοπλο φρουρό,
Με μαυροκόκκινη στολή μάχης,
Και του δίνω εντολή
Να φυλάει το οικοδόμημα,
Μα αυτός με αγνοεί,
Κατεβαίνει κάτω και το γκρεμίζει,
Τρέχει να βρει νέα κομμάτια.
Τώρα η εικόνα μου
Είναι και πάλι γυμνή,
Μα τουλάχιστον εγώ αράζω,
Φουμάρω τσιγαράκια και χασίς,
Κι ο μαυροκόκκινος πρώην φρουρός,
Νυν εποικοδομητής του παζλ,
Έχει αναλάβει τη δουλειά μου.
(Visited 17 times, 1 visits today)

3 comments:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.