Προς : X

Αγαπητέ Χ,

Είναι ωραίο να γράφεις γράμμα σε κάποιον με την προόπτικη να μην του το δώσεις ποτε! Μου λείπεις τόσο που με πονάει όλο μου το σώμα… Μου λείπεις γιατί μου λείπει η ιδέα σου. Μου λείπει η μουσική νότα που παίρνει η σιωπή όταν σε σκέφτομαι και τα πορτοκαλοκόκκινα ,γλυκά χρώματα που βάφουν τον ουρανό όταν είσαι από κάτω. Μου λείπεις γιατι μου λείπει η παράνοια του έρωτα… Η μόνη αποδεκτή μορφή τρέλας… Η μόνη νόμιμη ένταση! Μου λείπει το να πηγαίνω με τον ρυθμό του κομματιού που λέγεται ζωή. Να πατάω πάνω στον ρυθμό, να μην πατάω ούτε πριν ούτε μετά. Το πριν είναι απλά μια ιστορία που λέμε στον εαυτό μας…και το μετά κάτι που δεν θα αγγίξουμε ποτέ. Το κομμάτι έχει συγκεκριμένη διάρκεια και σταθερό ρυθμό.

Έχει όμως και νότες.

Τελικά δεν μου λείπεις εσύ, μου λείπω εγώ.

484147_434508616630557_1003669953_n

(Visited 42 times, 1 visits today)

One comment:

  1. με προβληματίζει η συγκεκριμένη διάρκεια και ο σταθερός ρυθμός , ίσως να με βρίσκουν και απέναντι

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.