τά πιό ὡραία ποιήματα δέ θά γραφτοῦν ποτέ


έκλεψες τις λέξεις των μελλοντικών μου στίχων,

και τους στίχους των παλιών μου ποιημάτων

και τις ποιητικές συλλογές απ’ το σπίτι μου

και τη μελωδία των αγαπημένων μου τραγουδιών

και τις νότες τους

έκλεψες απ’ το λεξικό όλες τις λέξεις που ήθελα να σου πω

και το βλέμμα μου

τις κινήσεις μου

τη γεύση μου

την αφή μου

και την όψη μου

και το όνομα μου

και τα χρώματα των αναμνήσεων μου

και τις μέρες που θα έρθουν

.

μέχρι που έκλεψες τη φωνή μου

και δε μπορούσα να σου πω τίποτα πια

.

καμία φορά σκέφτομαι τι τα έκανες

-όχι συχνά πλέον-

και ίσως αυτό να είναι η τέλεια τελεία. 


(Visited 32 times, 1 visits today)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.