Τα μακρινά Αντίο

Αντίο συνοδοιπόρε και οδηγητή, αντίο
Αντίο και ήδη έφυγα
Εκείνοι που φεύγουν παίρνουν τη νοσταλγία
Και αυτοί που μένουν κλαίνε κι οδύρονται

Φεύγω συνοδοιπόρε μου, αντίο
Φεύγω για μακρινούς τόπους
Και εκεί θα 'ναι πατρίδα μου

Φεύγω μακρυά, καλέ μου
Φεύγω, σαν ενα πουλάκι
Γιατί θα πετώ από κλαδί σε κλαδί 
Και θα ξεριζώνω κάθε φωλιά

Φεύγω μακρυά , όπως σας είπε το σπουργίτι
Έκανα τη γραμμή μου στο νερό 
Και τσακίσα το στήθος μου στην άμμο

Μη τραγουδάτε σήμερα
Κι έχει πέσει νοσταλγία σ' αυτό το χωριό
Μα σας αφήνω , συνοδοιπόροι
το χάδι μου για το αύριο




Για το  'Γιώργη'  εμπνευσμένο από ένα παλιό βραζιλιάνικο τραγούδι.

Pierrot le Fou
(Visited 5 times, 1 visits today)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.