Το τελευταίο δώρο

Ο κόσμος κατεβαίνει για ψώνια στις εμπορικές οδούς της πόλης κάθε μέρα , εκείνη η μέρα ήταν θερμή και δεν διέφερε καθόλου από τις άλλες .

Άνθρωποι μπαινόβγαιναν στα μαγαζιά φορτωμένοι πράματα , αδέσποτοι σκύλοι περπάταγαν στα πεζοδρόμια , ζητιάνοι και μουσικοί του δρόμου έφτιαχναν ατμόσφαιρα , ψυχρή ατελείωτη κανονικότητα .

images

Ο ουρανός γέμισε με σύννεφα , οι περαστικοί κοίταξαν στα σμαρτφοουνς την πρόγνωση καιρού …. δεν έλεγε τίποτα για βροχή . Τα σύννεφα έμοιαζαν να έχουν ένα χρώμα διαφανές χρυσό . Μερικοί παπάδες κοίταξαν πάνω και έκαναν τον σταυρό τους μένοντας με ανοιχτό το στόμα όταν μια σταγόνα έπεσε στο μουστάκι του ενός και μια γλυκεία γεύση έφτασε στο στόμα . ”ΜΑ ΤΙ ΣΤΗΝ ΕΥΧΉ ?? αυτό δεν ήταν νερό διάολε αυτό ήταν μέλι . Προέτρεψαν αμέσως τον κόσμο να καλυφθεί στα υπόστεγα από αυτό το σατανικό κόλπο , οι πιο θεοσεβούμενοι από φόβο καλύφθηκαν , οι υπόλοιποι δειλοί κρύφτηκαν και αυτοί αποφεύγοντας κάθε επαφή που θα μπορούσε να βλάψει την ακεραιότητα και την ασφάλεια τους . Καριερίστες έμεναν μέσα στα εστιατόρια ρίχνοντας απαξιωτικές ματιές στον διαταραγμένο όχλο .

Ένα κορίτσι με καφέ μάτια και θαρραλέα καρδιά περπάτησε προς το κέντρο της πλατείας όπου δεν καλυβοταν  από πουθενά . Το μέλι έλουσε τα μαλλιά της και έφτασε στα χείλη της , το δοκίμασε και νά !! ήταν ότι πιο γλυκό και εύγευστο είχε δοκιμάσει ποτέ , ένιωσε τον χρόνο να εξαφανίζεται , το σώμα της έγινε τόσο ανάλαφρο που έμοιαζε να χορεύει ενώ στεκόταν ακίνητη , η  ακοή της έπιανε συχνότητες αγγέλων που τραγουδούσαν , η όσφρηση της γέμισε από το άρωμα χιλιάδων μπουμπουκιών λες και άνθισαν εκείνη την στιγμή μέσα στην μύτη της , έβλεπε τον ουρανό πορτοκαλί και πανέμορφο ,χαμογέλασε με ένα σιγανό ηδονικό ήχο σαν να έκλαιγε από ευχαρίστηση .

bee-body

Τριγύρω την κοίταγαν ανήμποροι να την καταλάβουν, ανήμποροι να κάνουν τίποτα εκτός από το να μείνουν προσκολλημένοι στον φόβο και την απαξίωση , μερικοί τράβαγαν βιντεο και κορόιδευαν.

Ξαφνικά άλλη μια κοπέλα από το πλήθος πήγε κοντά της και της έπιασε το χέρι καθώς γέμιζε και αυτή με μέλι . Η πρώτη γύρισε την φίλησε γεύτηκε και αυτή το μέλι και ένιωσε το άπειρο να ανοίγεται μπροστά της . Αυτό έφερε κι άλλο κόσμο στο κέντρο της πλατείας που άφηνε τον εαυτό του ελεύθερο να γευτεί το μέλι που ανεξήγητα έπεφτε από τον ουρανό .

Ώσπου μια μικρή ομάδα ανθρώπων είχε αρχίσει να ρουφάει τη ζωή ως το μεδούλι , γυμνοί πια με την γλώσσα προσπαθούσαν να συλλέξουν όσο περισσότερο μέλι από τα σώματα των υπολοίπων έγλειφαν το κεφάλι , τους ώμους , το στήθος , την πλάτη , τα χέρια , την μέση , την κοιλιά ,τα πόδια κυλιόντουσαν στο πάτωμα βουτηγμένοι στην ψυχεδέλεια .

Ολόγυρα με έκπληξη και μίσος στα μάτια τους κοιτούσαν οι θωρακισμένοι άνθρωποι ώσπου η βροχή σταμάτησε και έμειναν στο κέντρο της πλατείας αποτελειώνοντας ότι είχε απομείνει από το τελευταίο δώρο των μελισσών .

 

%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%bb%ce%ae%cf%88%ce%b7%cf%82

Επιμύθιο : Αν το είδος σου είναι προς εξαφάνιση κάν’το με στυλ .

 

 

 

(Visited 90 times, 1 visits today)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.