Φεγγάρι φεγγαράκι

Έρχεται φεύγει και με κάνει να ταυτίζομαι  μαζί του. Έρχομαι και φεύγω κι εγω μαζί του.. εκείνο όμως θα το κάνει για παντα. Κι αυτό δεν μου δίνει κουράγιο, γιατί εγώ θα τρελαθώ αν το κάνω για παντα..
Όταν ήμουν μικρή νόμιζα ότι μου χαμογελουσε. Χα! Τι χαζή παιδική σκέψη!  Όταν κατάλαβα ότι χαμογελάει σε όλους έχασα λίγο τον θαυμασμό μου προς εκεινο..
Και το ξεχασα.. Μέχρι που κατάλαβα ότι δεν θα του ξεφύγω ποτε.. και έτσι έβγαλα τα γυαλιά μου για να το αντιμετωπίσω.
“Είμαι κύκνος στρογγυλός μεσ’ το ποτάμι.. είμαι ένα μάτι στα ψηλα καμπαναρια! Και μεσ’ τις φυλλωσιες φαντάζω ψεύτικο φως της χαραυγης…”

(Visited 52 times, 1 visits today)

2 comments:

  1. Σου χαμογελάει, αν όχι μπορείς να το σκεφτείς πως έτσι είναι. Στην τελική, για τίποτα δεν είσαι σίγουρη, πάντα θα νομίζεις. Η διαφορά είναι ότι τώρα θα το ξέρεις, αλλά μην ξεχνάς, ότι πάντα θα νομίζεις με τη διαφορά ότι τώρα θα το ξέρεις, αλλά μην ξεχνάς… Εν ολίγης, μπέρδεψε τον εαυτό σου, όσο πιο περίπλοκα, σου επιτρέπει το μυαλό σου.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.