Slam poetry – Ο απροσάρμοστος

Κάπου ανάμεσα στο χάος κοιτάω τον κόσμο ερμηνεύω τα μυστικά του, τις κρυφές του επιθυμίες την παράξενη φύση του. Αυτοαποκαλούμαι σκηνοθέτης μιας ταινίας που λαμβάνει μέρος στο κέντρο της μικρομεσαίας αστικής τάξης της πρωτεύουσας της Ελλάδας . Εδώ που υπάρχουν ελπίδες για ένα καλύτερο αύριο, ενώ η επαιτεία αυξάνεται και οι ασθενείς κοιμούνται στις αίθουσες […]

Μοναξιά

Προσπαθώ να καταλάβω την λέξη… Πώς ένας απλός συνδυασμός συμβόλων μπορεί να πάρει τόσες ερμηνείες; Προσπαθώ να την φανταστώ ως χρώμα και δεν ξέρω αν είναι μαύρο ή λευκό.. Τί συναίσθημα είναι τελικά αυτή η μοναξιά;! Είναι γαλήνη και δημιουργία ; Είναι μιζέρια ; Είναι εσωτερικός διάλογος που οδηγεί σε γνωριμία με τον εαυτό ή […]

Πώς να κόψετε το κάπνισμα

Το κάπνισμα είναι πάθος. Το πάθος είναι απόλαυση αλλά και εξάρτηση και εγώ νιώθω πως ότι είναι εξάρτηση είναι διαφορετικό απ΄την ελευθεριά. Το παίρνω λοιπόν απόφαση και αρχίζουν οι διαπραγματεύσεις!  Έχω δύο άτομα μέσα μου…ο ένας πιο αποφασιστικός ζητάει βοήθεια και αλλαγή και ο άλλος χαλαρός και ωραίος τύπος μου ζητάει ένα τσιγαράκι.. Πρέπει λοιπόν […]

Madam Molly – A 5dimensional creature

Πιθανότητες υπάρχουν να βρισκόμαστε εκτός του διαστήματος του ¨τίποτα¨ Μέσα σε μία παρένθεση με τέσσερις συντεταγμένες. Ανυπομονούμε να αποθανατίσουμε το τώρα. Εσύ ; Ξημερώνει, το βλέπω από το παράθυρο. ¨Βάλε τα γυαλιά¨ λέει , και μου τα δίνει.Το μοτίβο στο πάτωμα γίνεται εκθαμβωτικό, πρέπει να τα φορέσω. Οι φακοί είναι θολοί όμως  επιτρέπουν να αυξήσω την […]

Πως να πείσεις τον εαυτό σου να κοιμηθεί

     Ο χρόνος…. άλλοι λένε πως είναι απλά μια επινόηση του ανθρώπου για να καταφέρνει τις δουλειές του , άλλοι κρέμονται από αυτόν αφού τον συνέδεσαν με το χρήμα , άλλοι πιστεύουν πως είναι απλά μια επίπεδη γραμμή ένας κύκλος που επαναλαμβάνεται .Μερικοί δεν έχουν αρκετό χρόνο , άλλοι δεν είχαν….. άλλοι δεν ξέρουν […]

Παράθυρο με Θέα

    Είχε ξυπνήσει ανακουφισμένος. Έφτιαξε ένα καφέ και κοιτούσε έξω απ’ το παράθυρο. Τον είχε καταβάλει ένα αφόρητο πάθος για τάξη. Σχεδίαζε με το κεφάλι του τα περιγράμματα των κτιρίων με φόντο τον ουρανό, ισορροπώντας το ένα κτίριο πάνω στο άλλο. Αν το πέταγμα ενός πουλιού του χαλούσε για μια στιγμή την σύνθεση του, […]

Μια νύχτα…

Πλανήτης γη, σαν ζαχαρωτό την κοιτώ/ έτοιμος μέσα στο matrix να χαθώ/ αφού πρώτα προγραμματίσω τον νευρικό μου ιστό/ τον εγκέφαλο μπορώ να χειριστώ στο 100 τις εκατό/ μπαίνω στην πίστα το παιχνίδι ξεκινώ/ είναι νύχτα σε ένα σκοτεινό σοκάκι περπατώ/ όταν ο αέρας αρχίζει να γίνεται απειλητικός/ βροχή καταρακτωδώς πανικός κίνηση χωρίς οδηγούς/ μηχανήματα […]