Μηχανική ευαισθησία

Ένα μπούγιο είχε μαζευτεί γύρω από μια συστάδα καθισμάτων στο τέλος της αποβάθρας. Ανήσυχα επιφωνήματα ενισχυμένα από την ακουστική του χώρου σκορπούσαν άγχος. Ξέσπασε πανικός! Άνθρωποι φουριόζοι και περίεργοι έτρεχαν προς την αναμπουμπούλα για να ικανοποιήσουν βουλημικά την έμφυτη περιέργεια τους. Αυτά τα αναπάντεχα είναι που κρατάνε τη πόλη σε εγρήγορση. Πάντα χρησιμοποιώντας σαν λιπαντικό […]

”Να βλέπεις , να ζωγραφίσω θέλω”

Να βλέπεις, να ζωγραφίσω θέλω. Να ζωγραφίσω , αλλά πάντα , μου βγαίνει κάτι άλλο. Μιλάω και γράφω. Ανάβω κάτι μισά τσιγάρα , αφού βλέπεις μόνο αυτά μου κάνουν παρέα σήμερα. Ανάβω τα μισά.. Αρκετά ποιητικό μπορώ να πω , αλλά δες το αλλιώς. Τα ανάβω μία τελευταία φορά, για να μπορώ να πετάξω τις […]

Ένα,δύο, τρία – μπλε ιστορία

Ένα κορίτσι περπατάει στο πάρκο, διασχίζει το πάρκο και τραγουδάει τον πιο εύθυμο σκοπό. Εκείνη την ημέρα τα φύλλα των δέντρων ήθελαν να πέσουν στο έδαφος. Το κορίτσι φτιάχνει ένα βιβλιαράκι και στις σελίδες του κολλάει φύλλα. Τα φύλλα ήθελαν να μπουν στο βιβλιαράκι, έτσι αποφάσισαν να πέσουν               […]

Μορφές

Βλέπεις , είναι σώματα. Έχουν ρυθμό και χορεύουν πάνω από τις στιγμές. Εκστασιάζονται στην στιγμή τους και όλα γύρω τους μοιάζουν τόσο λίγα μπροστά σε αυτό που δημιουργούμε. Χαράζει μέσα στην σκέψη μου εκείνη την στιγμή. Φεύγει το βάρος, τα σκοτάδια και απλά ξημερώνει. Ξημερώνει και θεέ μου , έχει τόσα χρώματα εδώ. Μακάρι να […]

”Άνθρωποι και τίποτα λιγότερο”

Άνθρωποι. Τίποτα λιγότερο και πολλά περισσότερα μέσα από την επικοινωνία. Άνθρωποι , χωρίς ασπίδες και ξίφοι, που ρίχνονται στην μάχη. Σε μάχη χωρίς νικητές και χαμένους. Καλά- καλά, δεν θα το όριζα σαν μάχη. Είναι πιο πολύ ένας κλειστός πόλεμος , που αντί για πυρά και μικρότητες , υπάρχουν στην θέση τους , οι σκέψεις […]

Άνοιξη

Καθώς βάδιζε στο δάσος κοντοστάθηκε μπροστά σε μια βελανιδιά. Ήταν ψηλή, καταπράσινη, ενώ τα κλαριά της, όπως ήταν πλεγμένα σε όλες τις κατευθύνσεις, θύμιζαν πνευμονικές αρτηρίες. Ίσως βρήκε επιτέλους το δέντρο που γύρευε. Έκατσε από κάτω της να ακούσει  την ιστορία που είχε να του πει. Την είχε φυτέψει πριν 1500 χρόνια ένας κυνηγημένος σκλάβος φυγάς. Η ιστορία […]

Φεγγάρι φεγγαράκι

Έρχεται φεύγει και με κάνει να ταυτίζομαι  μαζί του. Έρχομαι και φεύγω κι εγω μαζί του.. εκείνο όμως θα το κάνει για παντα. Κι αυτό δεν μου δίνει κουράγιο, γιατί εγώ θα τρελαθώ αν το κάνω για παντα.. Όταν ήμουν μικρή νόμιζα ότι μου χαμογελουσε. Χα! Τι χαζή παιδική σκέψη!  Όταν κατάλαβα ότι χαμογελάει σε […]

Κενό

Η πιο όμορφη στιγμή της ιστορίας είναι όταν το ρομπότ νιώθει την ανάγκη να γίνει άνθρωπος  , αποκτά μια κάψα να πειραματιστεί με τα αισθήματα του , τον αυθορμητισμό του , συμπεριλαμβανομένου τα λάθη του . Είναι εκείνη η στιγμή που νιώθει ένα μεγάλο κενό επειδή είναι ανίκανος να αισθανθεί οτιδήποτε άλλο , γιατί αυτό […]