”Sober”

Παράδεισος χωρίς θεούς. Χρώματα χωρίς τοπία και σκέψεις χωρίς θάνατο. Ακρωτήρια να θυμίζουν καλημέρες και μια γεύση που παραμένει μικρή και έντονη πάνω στον καφέ μου. Άραξε. Μη φοβάσαι. Ότι είχαμε να χάσουμε , μας το πήραν ή το πετάξαμε γιατί μας ήταν λίγο και μέτριο. Τζογάρουμε σε τραπέζια που οι μονοί νικητές έπεσαν στην μάχη των εικόνων που θάψαμε σε αυτά τα κουτιά κάτω από την γη. Κάτω από αυτόν τον γαμημένο κόσμο που δεν θυμίζει τίποτα άλλο παρά ένα απέραντο κουκλοθέατρο , με κούκλες νεκρές από συναισθήματα που  δεν μπόρεσαν να εξελίξουν. Να τα κάνουν δικά τους. Να τα αντικρίσουν σαν […]

Περιέρωτα…

Σύμφωνα με την ορφική διδασκαλία, ο θεός Έρωτας προέρχεται από το κοσμικό αυγό που άφησε η Νύχτα στους κόλπους του Ερέβους. Άλλες θεωρίες τον θέλουν να είναι γιος της Αφροδίτης με τον Άρη, τον Ουρανό, ή τον Ήφαιστο. Συνήθιζε η Αφροδίτη να αφήνει τη φήμη της να τρέχει πριν απ’ αυτήν, μέχρι που κάποιοι φθονεροί […]

Αποκουλτουροποίηση

Από την στιγμή που γεννιέσαι σε ένα κομμάτι της γης που καλύπτεται από την δυτική κουλτούρα η ζωή έχει λίγο πολύ καθορισμένη πορεία . Θα τρέχεις συνεχώς να φέρεις εις πέρας τις υποχρεώσεις σου , το παρελθόν θα σε κυνηγάει και το μέλλον θα σε προβληματίζει ασφυκτικά . Ασταμάτητα θα ψάχνεις κάτι να σε γεμίζει […]

”Time”  

Εγώ , σκέψεις, λέξεις , μουσική , άνθρωποι, σύμπαν , ολοκλήρωση , γέλια , χαρές , εσύ , ο κόσμος, κοιτάνε και δεν βλέπουνε. Χάσανε αυτήν την σταγόνα που γέμιζε το σώμα τους. Χάσανε την μαγεία της παρατήρησης και στράφηκαν τυφλοί στα σκοτάδια της μεριάς τους. Μπουσουλάω. Ώρες , μήνες , αναμνήσεις , πανικός , ζαλάδα , εσύ , πάλι ζαλάδα, φωτιά, ολοκλήρωση , επιμονή, τρέξιμο , γέλια , χαρές , λύπες , λύπες , λείπεις , πάλι εσύ και όλα γύρω σου ,μου φαντάζουν λες και είδα πίνακα αναγεννησιακής εποχής. Ένταση μέσα από σκοτάδια που μόνο αυτό δεν θύμιζαν και εγώ πίστεψε με […]

Track No 9

Αισθησιακή γραμμή, χαμηλή ένταση. Χορεύεις μπροστά μου γυμνή με ανοιχτά τα πόδια . Tα μάτια σου ζωγραφισμένα έντονα μαύρα, τόσο όμορφα που δεν μπορούν να δακρύσουν. Το σώμα σου έχει τόσο τέλειο περίγραμμα λες και το ζωγράφισε ζωγράφος και ξέχασε να το σβήσει. Tο δέρμα σου τόσο απαλό σαν να σε γέννησα χθες. Σε λίγο […]

Δέλεαρ

  Ο κήπος των απολαύσεων που συναντιόμαστε τακτικά Χιλιάδες διαδρομές τον ορίζουν Λιθόστρωτα μονοπάτια συναντούν λεωφόρους γεύσεων και αρωμάτων Πόσες φορές τον κλάδεψαν και πόσες ξαναβγήκε Εγώ και εσύ σαν γνώριμοι επισκέπτες φροντίζαμε να μην του λείψει ούτε το πετραδάκι Και τώρα που γκρεμίστηκε και πέσαν οι καρποί του αντί να τον ποτίσουμε τον βάλαμε σε γλάστρες

Αστραπη

Περπατω ακινητος και για αυτο το λογο γερναω. Ηταν σαν να ηξερα ολο το κοσμο. Μα ηξερα μονο οτι μου ειχαν πει. Δεν ηξερα ουτε εναν ανθρωπο, καθως κι αυτος δεν γνωριζε τον εαυτο του. Δεν ηξερα ουτε την κοπελα που με φιλησε πριν λιγο. Ουτε αυτη με ηξερε. Μονο οι επιθυμιες μας γνωριζαν. Οι […]

Κλειδαροτρυπα

Οπου κι αν πας παντα θα θυμασαι, παντα θα εχεις μεσα σου την αρχη. Τους φιλους που εχασες μεσα στις γκριζες πολυκατοικιες που ειναι τοσο διαφορετικες για εσενα γιατι διπλα απ αυτες ξοδεψες τα παιδικα σου χρονια Εξω απ αυτες γνωρισες μια κοπελα που θα τη θυμασαι παντα σαν το μικρο κοριτσι που ηταν και […]

Εκεί , στην ένωση των χαμένων στιγμών.

Μάθε να χάνεσαι στις στιγμές που δεν μπήκανε πότε σε καλούπια. Μάθε να αγαπάς την κάθε φωνή που έκανε τα πόδια σου να χάνονται και να γυρνάνε πιο δυνατά από σένα. Φωτιές που γεννάνε μούσες και καίνε χλιαρούς μέσα στα ξημερώματα των χαμένων ονείρων μας. Στις απαγωγές, αυτών των μικρών στιγμών που ζούνε τον δικό τους κόσμο. Την δική τους ανάσα. Τον δικό τους δρόμο. Την δική τους φωτιά ανάμεσα στα μπαλκόνια των στιγμών τους. Εκεί , στην ένωση των χαμένων στιγμών. -Παράνοια#23

Σαπίλα

Εχτές το σπίτι απέναντι μου στόλισε. Χριστούγεννα το Νοέμβρη σαν καλοί πολίτες του κόσμου. Χριστούγεννα από το Νοέμβρη για να προλάβεις να πάρεις δώρα, κάρτες, γλυκά, κοκα κολες. Να γεμίσεις στομάχια που πάνε να σκάσουν. Γύρω μου συνέχεια κόσμος, πάει, έρχεται, με σπρώχνουν χωρίς να το συνειδητοποιούν κι εγώ κάνω στην άκρη και ζητάω συγνώμη, […]

Περιστροφή

Και ξαφνικά τους έχασα όλους σαν χάλκινα πεντάλεπτα που κουδουνίζουν μες την τσέπη που δεν ξοδεύονται και χάνονται στον δρόμο Και ξαφνικά τους έχασα όλους όμως θυμήθηκα πως έχω λίρες χρυσές δυο, τρεις που δεν χάνονται ξοδεύονται με τον καιρό Και ξαφνικά τους έχασα όλους ακόμη και τις λίρες και έμεινα μόνος και απένταρος να […]

Φαντασία θέλει , όχι τρέξιμο..

Τρέχουν ρε συ, τρέχουν. Τρέχουν όλοι να κρυφτούν στις τρύπες τους λες και ο κόσμος δεν τους έφτανε. Λες και βρήκαν το μυστικό που κανείς τους δεν ήξερε. Λες και δεν μπόρεσαν να τρέξουν αρκετά για να αφήσουν. Να αφήσουν στην ζάλη την κούραση που πήραν κάποτε επ’ώμου και ξεκίνησαν. Ξεκίνησαν να χορεύουν αλλά κάποτε […]