.

Κι όμως οι εικόνες μας, ράγισαν ξανά στη τυχαιότητα, της αναμονής. Πιστά σφυρίγματα, ακολουθούν τις διαταγές και φέρονται όλοι ασχημα, εδω κι εκει. Πεσμένος βράχος που συνεχώς κατρακυλά στη θάλασσα. Τον σπρώχνει πάλι πίσω, αυτός που το όνομα του δε θα πω, διότι φέρνει νέα που επαναλαμβάνονται. Είμαι μέσα στη δίνη της κάθε μέρας, όπως […]

Στην έρημο στο ασημένιο μονοπάτι κυκλοφορεί τη νύχτα για τροφή ο βασιλιάς σκαντζοχοιρος. Η θάλασσα άφριζε, και το αλάτι έβγενε στη στεριά εκεί που στεκόταν μόνη και κοίταζε το πέλαγος, μια πριγκίπισσα αλεπού

..

Μεσα απο φανταχτερα ενδυματα το βραδυ, που λαμπυριζουν σε καθε τι που βλεπεις, αναπαραγεται η νεοτητα. Παλι θα τρεχει καπου μακρια ο λογισμος σου και να κατι καινουργιο που δε το παρατηρησες. Τα ασημενια της σεντονια απλωνει στη πολη να ξαναγεννηθουν οι ερωτες. Οι ερωτες και οι ερωτες, που απ το πιο ψηλο βουνο περιφρωνούν […]

έντεκα

Τα τείχη των νησιών έχουν αλάτι στις ψυχές τους και κάθε φορά που τις αγγίζει ένα γυμνό χέρι, αφηγούνται σε αυτό το γυμνό χέρι την ιστορία τους. Ακους τη νυχτα τη κιθαρα να σκεπαζει την σιωπη των δρομων; Θυμάσαι καλοκαίρια με κόσμο, στην ερημιά του φθινοπώρου. Κάποιες φορές ξεχνάω να αναπνεύσω. Να τραβήξω αέρα. Να […]

εναν αιωνα μετα κι εναν αιωνα πριν.

ηχογραφώ τις ανάσες των πρωινών κυμάτων, τα όνειρα δίπλα στη θάλασσα δεν έχουν υπόσταση ούτε δέρμα, ξεφλουδίζονται όπως τα γινομένα φρούτα και τα ζουμιά τους χύνονται, πάνω στα κλειστά απο τη νύστα μάτια. Κοντά στο αλάτι βρίσκονται και οι βράχοι που δε βολεύονται ποτέ κι όλο θέση αλλάζουν και υπόσταση. Όπως γυρνουσάμε τοτε σαν εραστές […]

Αυτόματη ανορθόγραφη (Μαύρο)

Ακινητος ταξιδιώτης. Δε δούλευαν οι φωνές και αποφάσισα να σου στείλω. Σε αμάξι μαύρο κλειστό που τρέχει με μανία και σφυρίζει. Σε μια πιλωτη τετραγωνη και υπαίθρια που ίπταται και στην απεναντι πλευρά βλέπεις φίλους και χαμόγελα να σε χαιρετούν μα καθώς τρέχεις να τους προλάβεις στη στροφή εξαφανιζονται και εμφανίζονται πάλι απ την απεναντι […]

Μαγικό

Ένας χάρτης πορφυρός που κρύβει μέρη του θανάτου μια σκιά στο πέρα πέλαγος ένα δροσερό σταφύλι, καλοκαίρι κι ένα γόνατο κλειστό, στο δίχτυ κέλυφος κουπιά ανίκανα με μούχλα καμωμένα μες σε βάρκα που ‘χει σταματήσει από καιρό είχα στα χέρια μου τα πάντα κρατημένα λίγο χιόνι λίγο ήλιο κι ουρανό Θα ‘ρθει και σε σένα […]

Αίνιγμα

Μακριά  εκεί. Πέρα. Σπασμένες πολυθρόνες απ’ τη κατάχρηση της απουσίας. Τυφλός δεν είμαι. Τα όνειρα που ακούγονταν να πέφτουν στο σκοτάδι ήταν απ’ τη βρύση της ψυχής μου. Κοίτα εγώ! Κοίτα οι άνθρωποι! Μαζεύτηκαν προς τα μέσα σα τα όστρακα που κλείνουν στη παλίρροια. Τους ανθρώπους δες. Κάνανε το φως σκοτάδι. Προς τα έξω βγες […]

Λευκό

Κοντά στο βάθος το βαθύ δίπλα από μια βαθιά πηγή ανάσα βγαίνει δροσερή Πάνω απ’το πλάτανο εκεί που ξεπροβάλλει ο ουρανός φαίνεται ο κόσμος ο μικρός που ανασαίνει μόνος κι όσος είναι ο πόνος τόση καταστροφή μέσα στη πόλη τη τρελή ανάσα βγαίνει βρωμερή και απελπισμένη. Ενώ στο βάθος το βαθύ δίπλα από μια βαθιά […]

μωβ

  Μια ιστορια για μια κυρια που μισουσε τα καφε και τους ανθρώπους έψαχνε τροπους στις λαθος σκεψεις τις να δωσει σημασία Με βλεμμα πονηρο πως να το πω νομιζε πως ξεγελουσε τους ανθρώπους με χιλιους τροπους γελουσε ειρωνικα στους περα τοπους. Μια ιστορια για μια κυρία που μονο 5 λεξεις ηξερε να λεει κι […]

Ο μάγος

Μονοπάτια της μοναξιάς μοναδικά και ανήμερα,         σαν λιοντάρια που διψούν       για θάνατο. Απ’ τη μικρή πλατεία του έρωτα ξεκινούν οι περισσοτεροι δρόμοι. Εκείνη άνοιξε τα μάτια της μέσα στη νύχτα. Τρεις νυχτερίδες σκαρφάλωσαν πάνω στα φώτα του δρόμου. Δυο δεμένες με κλωστές σα μαριονέτες πετούσαν απ τη μια […]

ΜΠΛΕ

Στο βαθυ σκοτεινο μπαρ του βυθου ο μπαρμαν με το απλωμενο λαρι του στους ωμους, μονολογουσε με των χεριων τη μιλια βαζωντας διαφορετικου χρωματος και προελευσης ποτα, καθως τα ποδια του ειχαν εναρμονηστει με το ήχινο θορυβο της ηλεκτρονικης μουσικης. Διπλα του μεσα στο κολλητο ρέμά της η Ποσειδωνια ουσια των αλμυρων υδατων, ψελιζε στιχους […]