Ένα αισιόδοξο απόγεμα στα μέσα του Φλεβάρη

Ο ήλιος μια εμφανίζεται γυμνός, μια κρύβεται πίσω απ’ τις γκρίζες και ροζ νεφέλες, κι ο ουρανός παίρνει σιγά σιγά τα χρώματα της πτώσης – το σκούρο μπλε, το κόκκινο, το μαύρο. Οι ανθρώποι περπατούν με τα μπουφάν και τα σακάκια τους, κατεβαίνουν απ’ τα πεζοδρόμια και βαδίζουνε στους δρόμους, κοιτάνε ψηλά, ήρεμοι, σηκώνουνε τα […]

Τρίστιχα

μα/ όχι/ χαϊκού Ο Θεός αποφάσισε και μίλησε, τα φανάρια όλα έγιναν κόκκινα και απ’ το συνεργείο βγήκε ο τρελός που με τα μάτια του Τον είδε! * Το θαύμα της φύσης ξεκινά από τα κάτουρα του μεθυσμένου που σχηματίζουν στο τσιμέντο ποταμάκια και χύνονται σα ρέματα στο δέλτα του υπονόμου. * Ρόδες γυρνούν στο […]

Περίεργο Τσουβάλι

Είμαι ένα τσουβάλι γεμάτο κύτταρα, οστά και αίμα, Μια βιολογική υφασμάτινη σακούλα γεμισμένη μ’ αηδίες Αποτσίγαρα, κουτάκια μπύρας και κάθε λογής σκατά, Μουτζουρωμένα φύλλα, τζιβάνες, εισητήρια Και χρησιμοποιημένα προφυλακτικά. Με παν στον κάδο, με αδειάζουν, Με μουλιάζουνε για λίγο στο νερό, Και με γυρνούν πίσω στο ντουλάπι στην κουζίνα. Κουβεντιάζω τώρα μ’ ένα ρολό χαρτί, […]

Άλλη μια νύχτα στο ψηλό δωμάτιο

Άνευ σκοπού, ουσίας ή σημασίας, Κλεισμένος μέσα στο ψηλό δωμάτιο, Βγάζω να στρίψω ένα τσιγάρο ακόμα. Οι δαίμονες δεν εμφανίστηκαν ως τώρα. Ίσως να έρθουν πιο μετά Ή ίσως και να κάνουν απεργία – Κι η αλήθεια είναι τελευταία τους έχω εξοντώσει. Σήμερα μου κάνουνε παρέα Μερικοί απλοί καρνάβαλοι, Που μοιάζουν με κλόουνς των τσίρκων, […]

Το μυαλό μου είναι ένα χάος

Κοιτάω στα μάτια την ξανθιά, Της μιλάω για υλισμούς, Της εξηγώ πως η συνείδηση ειν ένα βάρος, Πως ο κόσμος γυρνάει όπως και να χει, Μα στην πραγματικότητα Απλά τη φαντάζομαι στο κρεβάτι μου γυμνή, Να σκούζει καθώς τη δαχτυλώνω. Το μυαλό μου, αδερφέ, Έχω αρχίσει και το χάνω. Τις προάλλες έπιασα κουβέντα με τον […]

Αιών παίζων

Μια μέρα, Θα γυρίσω νωρίς στο σπίτι μου, Θα πετάξω το μπουφάν, Θα γεμίσω ένα σακίδιο, Και χωρίς να βγάλω τα παπούτσια, Θα πάω στη μάνα μου και τον πατέρα Και θα τους αποχαιρετήσω. Μάνα, Θα της πω, Ο γιός σου φεύγει πια Για πάντα. Πατέρα, Θα του πω, Ο γιός σου πάει στον πόλεμο, Και δε θα ξαναγυρίσει. Ο κόσμος είναι τρομαγμένος, Μα και τρομακτικός. Η μάνα μου θα αρχίσει να δακρύζει, Ο πατέρας μου δε θα μιλά, Κι εγώ θα χω ήδη βγει απ’ την πόρτα. Σ’ ένα ρολόι Θα μετράω τις ώρες και τις μέρες Που μου έχουν απομείνει, Κι ο καπνός που θα χω πάνω μου Δε θα φτουρήσει μια βδομάδα. Όπλο δε θα έχω, Θα βρω σίγουρα εκεί.  Ο κόσμος είναι μια μεγάλη μπάλα που γυρνά, Και γύρω από μια φλόγα πάντα μένει. Μια μπάλα που θέλει να νιώσει ζεστασιά. Χα! Ο πόλεμος με περιμένει Και χωρίς εμένα δε θ’ αρχίσει!

Παιχνίδια για παιδιά

Μαζεύω τα κομμάτια του χρόνου Ένα ένα Και, σα σε παζλ, Τα βάζω όλα μαζί Να φτιάξω την εικόνα. Η εικόνα είναι γυμνή Σαν έρημος. Με τρομάζει η κενότητα της, Σταματώ να συλλέγω τα κομμάτια, Πιάνω ένα στυλό με μπλε μελάνι, Και ζωγραφίζω σκίτσα Κι αφηρημένα σχέδια. Μετατρέπω το χρόνο Σε τέχνη, Σε δομή, Μα όταν σταματώ Και ξαναενώνω τα κομμάτια, Τα σχέδια χάνονται, Η δομή επιστρέφει στην κενότητα, Η εικόνα τσιτσιδώνεται ξανά. Αποφασίζω να της δώσω διάσταση Στο χώρο, Αρπάζω απ’ την κουζίνα οδοντογλυφίδες, Τις βάζω τη μια πάνω στην άλλη, Και φτιάχνω έναν πύργο. Στον πύργο απάνω βάζω έναν ένοπλο φρουρό, Με μαυροκόκκινη στολή μάχης, Και του δίνω εντολή Να φυλάει το οικοδόμημα, Μα αυτός με αγνοεί, Κατεβαίνει κάτω και το γκρεμίζει, Τρέχει να βρει νέα κομμάτια. Τώρα η εικόνα μου Είναι και πάλι γυμνή, Μα τουλάχιστον εγώ αράζω, Φουμάρω τσιγαράκια και χασίς, Κι ο μαυροκόκκινος πρώην φρουρός, Νυν εποικοδομητής του παζλ, Έχει αναλάβει τη δουλειά μου.

Ταπεινοί μα και Χορτάτοι

Ο πατέρας μου δωσε το χαρτζιλίκι αφού πρώτα μου κανε ακόμα ένα κήρυγμα για τη ζωή, τη δουλειά, τα λεφτά που βγαίνουν δύσκολα, τις σπουδές μου που παράτησα και τα λοιπά. Στα παπάρια μου όλα. Θα γίνω καλλιτέχνης κάποια μέρα. Έχωσα τα φράγκα στην τσέπη μου κι έφυγα. Πήρα το λεωφορείο και κατέβηκα λίγα μέτρα […]