Σε κάποια άλλη διάσταση.

Στο μπαλκόνι το μυαλό μπορούσε να ξεμυτίσει ελεύθερα, ο ουρανός και οι τεράστιες συκιές, τα ψηλά καλάμια που σάλευαν στον αέρα δίναν χώρο στην σκέψη. Φανταζόμουν να μπορούσαμε εμείς οι άνθρωποι να επικοινωνούμε μέσω της συνείδησης και των ονείρων, γιατί είναι ωραίο να κάνεις έρωτα στην πραγματικότητα αλλά να γαμάς μέσα στο όνειρο κάποιου άλλου […]

‘Ένας άντρας, δεν έχει καμία απολύτως γαμημένη ελπίδα μόνος του’.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Καπνίζω συνέχεια, κάθισα πάλι κάτω με βαριά ανάσα, έξω απ’ το μπαλκόνι η πόλη κινείται. Γυρνώντας από χώρο σε χώρο, μέσα έξω μέσα μέσα έξω μέσα έξω έξω μέσα. Σαν μάνικα που πετάει νερό προς όλες τις κατευθύνσεις ή σαν το σύμπαν που επεκτείνεται συνεχώς. Καμιά ωδή προς το ανικανοποίητο δεν φέρνει ικανοποίηση. Αφήνω […]

Οθόνη

  Κινούμαι κάπου ανάμεσα σε λέξεις και γράμματα, χωμένα σε μια οθόνη. Τόσο, που γίνομαι η αντανάκλαση μου στο γυαλί, και ξεχνώ τον έξω κόσμο. Από ‘κει βλέπω τους ανθρώπους, Να προχωρούν στο πεζοδρόμιο, Να μαζεύουν τα σκατά του σκύλου τους, να σφυρίζουν στο μωρό απ’το παπί, να μαϊμουδιάζουν σε κάποιο μαγαζί. Σαν κάμερα κοιτώ […]

Σήμερα είναι Σάββατο/ Η μέρα της Δημιουργίας

  ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Σήμερα είναι Σάββατο, αύριο Κυριακή. Η ζωή έρχεται σε κύματα όπως η θάλασσα Τα τρένα πάνε από τις ράγες Και ο δικός μας κύριος Ιησούς Χριστός πέθανε πάνω στον σταυρό για να μας σώσει Σήμερα είναι Σάββατο, αύριο Κυριακή Δεν υπάρχει τίποτα όπως τον χρόνο που περνάει Υπήρξε μεγάλη η καλοσύνη του Κυρίου […]

Δημιουργώντας ένα Νόημα

 <<Διάβασα μια θεωρία κάποτε, ότι η ανθρώπινη νοημοσύνη είναι σαν τα φτερά του παγονιού. Απλώς μια υπερβολική επίδειξη που προορίζεται για να ελκύσει το ταίρι του. Όλη η τέχνη, η λογοτεχνία, λίγο από Μότσαρτ, Γουίλιαμ Σέξπιρ και το κτίριο Εμπάιρ Στέιτ είναι απλώς μια περίτεχνη τελετή ζευγαρώματος. Ίσως δεν μετράει το ότι έχουμε καταφέρει τόσα […]

Momentum

Καταστρέφομαι όμορφα μπροστά στα καμώματα του είδους μου, καταστρέφω ότι έχω και αφού δεν έχω τίποτα καταστρέφω ότι υπάρχει. Μουσική στα αυτιά μου, ένα απέραντο περιβόλι η καρδιά μου, με κάθε λογής λουλούδια, που φλέγεται ενώ αδυνατώ να την σώσω. Πνίγομαι στον καπνό, στην τελευταία μου προσπάθεια, τι έχει απομείνει? Από ακτή σε ακτή πέρα […]

Αποκρυφισμός

Στα όνειρα μου ηχούν μαγικές τρομπέτες και βλέπω μορφές να χορεύουν σε έκσταση, εκεί που οι προγραμματισμένες αντιδράσεις λιώνουν και τα πρότυπα διαλύονται, εκεί ζω, σε έναν κόσμο χωρίς όρια, εκεί που ο καθένας μοιάζει με ξεχωριστή αυθεντική οντότητα αφοσιωμένος στον θαυμασμό της ύπαρξης. Έχω στην διάθεση μου όλα τα στοιχεία, όλα τα αισθήματα και […]

Η πίστη του Αϊνστάϊν στον Θεό του Σπινόζα

Όταν ο Αϊνστάϊν έδινε ομιλίες σε διάφορα συνέδρια σε πανεπιστήμια των Η.Π.Α, η ερώτηση που έκαναν οι σπουδαστές του ήταν: -Πιστεύετε στον Θεό? Και εκείνος απαντούσε -Πιστεύω στον Θεό του Σπινόζα. Όποιος δεν είχε διαβάσει Σπινόζα είχε ακόμα μια θολή ιδέα πάνω στο θέμα. Ο Μπάρουχ Σπινόζα ήταν ένας Ολλανδός φιλόσοφος που θεωρούταν ένας από […]

Μικρασιάτικο Παραμύθι

Κάποτε ήταν ένας ποιμένας που βοσκούσε τα πρόβατα του στο λιβάδι, όταν μια μέρα ένα πρόβατο το έσκασε από το κοπάδι και άρχισε να κατηφορίζει τον κάμπο. Εκείνος το κυνήγησε όσο μπορούσε, μέχρι που κάποια στιγμή το πρόβατο μπήκε μέσα σε μια σπηλιά. Εκεί ζούσε ένας γέρικος λύκος πολύ μεγάλος πια για να κυνηγήσει. Μόλις […]

Zeeshan (+captain morgan)

Το πλοίο έτρεμε σαν άνθρωπος που κρυώνει, βγήκα στο κατάστρωμα να πιω λίγο ρούμι μπας και με πάρει ο ύπνος. Έκατσα σε ένα τραπέζι, όπου έκοβε ο αέρας και άρχισα να πίνω από το captain morgan που είχα στην τσάντα, παρατήρησα δύο τύπους στο δίπλα τραπέζι να κοιτάνε το μπουκάλι με γουρλωμένα μάτια, τους πρόσφερα […]

Ο Γκρεμός της αποθέωσης

Η Φωτιά μας είναι αισθήματα που αναδύουν την οσμή των αστεριών, είναι μέρη και ώρες, είναι ακτίνες ενός ήλιου μακρινού, είναι μπαλάντες νεκρών. Βρισκόμαστε στον γκρεμό της αποθέωσης, κοράκια κρώζουν για να πηδήξουμε μα η καρδιά λέει όχι, δεν μπορεί να φανταστεί τι ακολουθεί, το μυαλό αρνείται και αυτό, είναι η πρώτη φορά που και […]

Παραμύθια για μεγάλους. ‘

Στον ουρανό μου τα αστέρια φωτίζουν όλη μέρα και εγώ πιστός στο ραντεβού μου ανοίγω τα δύο μου χέρια, σας καλωσορίζω λοιπόν στο βασίλειο των σκιών έναν κόσμο λαμπρό με δέος προς το έργο των μανιταριών και των ξωτικών. Δημιουργώ μορφές ζωής και τους δίνω μια ανθρώπινη ζεστασιά, στα πόδια ολάκερης της γης φύτρωσε μια […]