Άλυτα θέματα ίσον περίγελος

Πολλές φορές, συμβαίνει να αφήνεις άλυτα θέματα να σε απασχολούν για καιρό και εντελώς συμπτωματικά να βρεθείς σε έναν χώρο που κάποιος γελάει. Εκείνη τη στιγμή εξαπατάσε και νομίζεις πως γελάει μαζί σου. Συνήθως, πρόκειται απλώς για ένα φαινόμενο που δεν ανταποκρίνεται με την πραγματικότητα. Το γέλιο των άλλων σου φαίνεται μοχθηρό για να σου […]

Μαύρη Θάλασσα

Είναι πολύ όμορφο να αγαπάς κάποιον και εξίσου άσχημο να μην σ’ αγαπά. Η έλλειψη ολοκλήρωσης του συναισθηματος που κατά κόρον γεμίζει και συνδέει τους ανθρώπους γίνεται μαύρο πέπλο για την ζωή σου, γι’ αυτά που νιώθεις κι αυτά που αγγίζεις. Βλέπεις μαύρο ό,τι όλοι γύρω σου βλέπουν πολύχρωμο. Αγγίζεις τραχύ ό,τι όλοι γύρω σου […]

Τα μακρινά Αντίο

Αντίο συνοδοιπόρε και οδηγητή, αντίο Αντίο και ήδη έφυγα Εκείνοι που φεύγουν παίρνουν τη νοσταλγία Και αυτοί που μένουν κλαίνε κι οδύρονται Φεύγω συνοδοιπόρε μου, αντίο Φεύγω για μακρινούς τόπους Και εκεί θα ‘ναι πατρίδα μου Φεύγω μακρυά, καλέ μου Φεύγω, σαν ενα πουλάκι Γιατί θα πετώ από κλαδί σε κλαδί Και θα ξεριζώνω κάθε […]

Το πυροτέχνημα

    3.877 κάτοικοι σε όλη την πόλη, συμπεριλαμβανομένου εμού. 3. 8 7 7 κάτοικοι σ αυτή τη σκατούπολη, συμπεριλαμβανομένου εμού, και όλοι τους μου προκαλούν αηδία. Το Λάσσεν βρωμάει απ άκρη σ άκρη ψαρίλα και είναι όλο βαμμένο γκρι, καθώς βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του λόφου Στρατ και ο ήλιος δεν το βλέπει παρά […]

Σαν πρόσφυγας

Ένα ακόμη ταξίδι στο χάος του ασυνείδητου ρεαλισμού. Άλλη μια νύχτα που στέκομαι πράος μέσα στις φλόγες του αιώνιου σκοπού. Ένα το όνειρο που με ορίζει και με τραβάει να πάω κατά ‘κει. Μια η αγάπη που με τριγυρίζει μπρος στου ανθρώπου τη νέα πληγή. Μέσα στη Γάζα και μες στη Συρία, στην Υεμένη και […]

Σ’ αυτό το πιάνο χωράει μόνο ένας.

Όλοι οι δρόμοι οδηγούνται, δεν οδηγούν κρίμα τα φάρμακα! Όλες οι σελίδες ανασαίνουν σκαντζόχοιρους και η λογοτεχνία δεν αξίζει άμα την καταλαβαίνεις μια μέρα μανιτάρια θα φυτρώσουν στα μαλλιά του δημιουργού ο πατέρας δε φροντίζει τα παιδιά του πια οι αναπτήρες περιστρέφονται στη βροχή των μετεωριτών Ούτε το υγρό πυρ κατάφερε να σώσει την αυτοκρατορία […]

Πεταλούδες

“Εγώ όταν οι άλλοι μου κλείνανε τα μάτια, έσκυβα και έβλεπα από ψηλά την γυμνή αλήθεια. Και όταν οι άλλοι γέλαγαν με τα γελοία όνειρα μου εγώ απλά χαμογελούσα. Γιατί ήξερα ότι θα πραγματοποιηθούν.. Άμα δεν μάθεις να ονειρεύεσαι, δεν θα μάθεις να χρωματίζεις την ζωή σου. Τα όνειρα είναι για αυτούς που ζουν, όχι […]

Η λευκή πληγή

Το σημάδι θα ‘ναι πάντα εκεί, να θυμίζει μια γλυκιά ή πικρή στιγμή, στην οποία μπορεί να μην ήσουν καν εκεί. Κάπως έτσι το παρελθόν στιγματίζει το παρών κι η μνήμη σκοτώνει τη ζωή. Μια σταγόνα άσπρης μπογιάς σε μαύρη, ένα ξεβαμμένο τατουάζ που επιμένει, μια ουλή πιο λευκή κι απ’ το δέρμα της, μια […]

Invitation to the blues

Άγρια τριαντάφυλλα άνθισαν στην καρδιά μου και λικνίζονται με τον παλμό της Αιθέρια και ατημέλητα τρύπωσαν στα πνευμόνια μου και δεν αναπνέω πια τα ξερίζωσα λοιπόν και στα χάρισα, σε ενα μπουκέτο με αίμα και λέξεις. Θέλω να ανακατέψω τον ουρανό με τη θάλασσα και τον ήλιο με το φεγγάρι. Με το πρώτο χρώμα θα […]

μπλε

Τα κενά αέρος ανατινάζουν το κεφάλι μου στην ξέφρενη πτήση μιας ζωής σκορπισμένης σε φευγαλέα στιγμιότυπα. Aναδύομαι μέσα από τα σύννεφα και ξαναβουλιάζω βίαια στη θάλασσα που με λικνίζει και μετά με πνιγεί, κινούμενη σαδιστικά. Όσο ο ουρανός αμέτοχος με χαζεύει να πνίγομαι και να παλεύω για λίγη ζωή ακομα για μερικές ακόμα λούπες 24 […]