Περσείδες

    Μια φορά και εναν καιρό, ήταν ενα παιδάκι ζωηρό Όμορφο, ψηλό και λυγερό Πήρε παιδεία γαλλική Έμαθε απο μικρός μουσική Ηταν απο οικογένεια καλή Έπρεπε να πάρει σωστή ανατροφή Μα μεγάλωσε ο νίος, θα λεγε κανείς φτωχός Κι αν τα γράμματα που ήξερε-πολλά Ήταν τα λόγια του άσχημα, στραβά Ίσως δεν τον αγάπησαν […]

Σε κάποια άλλη διάσταση.

Στο μπαλκόνι το μυαλό μπορούσε να ξεμυτίσει ελεύθερα, ο ουρανός και οι τεράστιες συκιές, τα ψηλά καλάμια που σάλευαν στον αέρα δίναν χώρο στην σκέψη. Φανταζόμουν να μπορούσαμε εμείς οι άνθρωποι να επικοινωνούμε μέσω της συνείδησης και των ονείρων, γιατί είναι ωραίο να κάνεις έρωτα στην πραγματικότητα αλλά να γαμάς μέσα στο όνειρο κάποιου άλλου […]

Φ+Θ=

Η Φ. μου τηλεφώνησε. Ήθελε, λέει , να δει τι κάνω, με φωνή όλο αγωνία λες και δεν περιφερόμουν στη ρουτίνα του κέντρου αλλά σε κάποιο καρτέλ στο κέντρο του Μεξικού. Βρίσκομαι σε ένα καφέ. – Διαβάζω και πίνω ελληνικό με πορτοκάλι.   -Τι, ΜΟΝΗ σου;  Αναφώνησε η άλλη μεριά, αυτή τη φορά με άγχος […]

Αποκρυφισμός

Στα όνειρα μου ηχούν μαγικές τρομπέτες και βλέπω μορφές να χορεύουν σε έκσταση, εκεί που οι προγραμματισμένες αντιδράσεις λιώνουν και τα πρότυπα διαλύονται, εκεί ζω, σε έναν κόσμο χωρίς όρια, εκεί που ο καθένας μοιάζει με ξεχωριστή αυθεντική οντότητα αφοσιωμένος στον θαυμασμό της ύπαρξης. Έχω στην διάθεση μου όλα τα στοιχεία, όλα τα αισθήματα και […]

Zeeshan (+captain morgan)

Το πλοίο έτρεμε σαν άνθρωπος που κρυώνει, βγήκα στο κατάστρωμα να πιω λίγο ρούμι μπας και με πάρει ο ύπνος. Έκατσα σε ένα τραπέζι, όπου έκοβε ο αέρας και άρχισα να πίνω από το captain morgan που είχα στην τσάντα, παρατήρησα δύο τύπους στο δίπλα τραπέζι να κοιτάνε το μπουκάλι με γουρλωμένα μάτια, τους πρόσφερα […]

ΜΥΑΛΟ, ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ, ΘΥΕΛΛΑ

Προσπαθούσε κάθε μέρα να μείνει μέσα, στον εσωτερικό του πλανήτη, ψυχή και σώματι. Το μυαλό του όμως δεν τον βοηθούσε. Του έπαιζε συνεχώς παιχνίδια. Δεν άντεχε άλλο τη συναναστροφή με τον κόσμο, τη στείρα επικοινωνία που σκάρωναν και όλα εκείνα τα πλαστά συναισθήματα που του ενέπνεαν όλοι. Τον ενοχλούσε η μουσική, οι φωνές, ακόμη και […]

Τροφή για κοράκια

Η νύχτα μοιάζει γρήγορη και φευγαλέα, φωτογραφίες για τις οποίες κανείς δεν νοιάστηκε παρά μόνο ο φωτογράφος, κείμενα που δεν έπρεπε να γραφτούν όμως τα έγραψε ένας συγγραφέας ταπεινωμένος από την φόρα της περιστροφικής γης και της ανθρώπινης έλξης. Είναι οι ώρες που δεν είναι αρκετές και οι μέρες που μικραίνουν για να γίνουν και […]

Αστική Μοίρα

Όταν γράφω είναι σαν να χρωματίζω τους τοίχους της παράνοιας μου, αυτής της καταναγκαστικής σκέψης που με θέλει βασιλιά δίχως στέμμα, αφεντικό χωρίς δουλειά. Δεν είμαι εγώ που αναζητάω το κάτι, ούτε είμαι αυτός με τις απαντήσεις, δεν εξουσιάζω τίποτα και μοιάζω πιο πολύ με ένα φύλλο στον άνεμο έρμαιο των αέρηδων . Ο λόγος […]

Γιάννης (παρτ I) : Ο Θεός κι η τύχη

  Το φρούριο κοιτάει στην Τουρκία, ποίος ξέρει ποίοι να το έχτισαν, οι Γερμανοί, οι Ιταλοί? οι Άγγλοι? πολλοί πέρασαν απ΄ εδώ τον τελευταίο αιώνα, τώρα μένουν μονάχα κάτι ερείπια που να θυμίζουν εκείνες τις εποχές. Ο κυρ Γιάννης τα έζησε αυτά πριν καν αποκτήσει στρατόπεδο το νησί. Ήταν εκπαιδευτής στις ομάδες Τ.Ε.Α, αρμόδιες να […]

Το διαλέγεις η σε διαλέγει;

Το έχεις σκεφτεί ποτέ; Έχεις κάτσει ποτέ κάπου απόμερα, μακριά από μουσικές και φλυαρίες για να το σκεφτείς; Αν όχι, πάει να πει πως διάλεξες το φόβο. Πως κρύφτηκες αδέξια πίσω από βολικά ψέματα και πρόσκαιρα θεάματα, σάμπως και ξεχαστείς, αλλάζοντας τις μάσκες σου με τόση άνεση, που πλέον δε θυμάσαι αν τη φοράς ή […]

Άγχος

Περπατάω σε ένα δρόμο, χωματόδρομο, μόνη. Δεν ξέρω τι μέρα είναι. Το χώμα κάτω σηκώνει σκόνη που και που και ο ήλιος καίει! Έγώ είμαι πολύ κουρασμένη και δεν θέλω να συνεχίσω να βαδίζω. Θέλω να κάτσω κάτω, στη μέση του δρόμου με το κεφάλι ανάμεσα στα πόδια και να αφήσω τον ήλιο να με […]

Ο χρόνος που δεν γύρισε πότε πίσω

Στα δέκα του ήταν ασταμάτητος στα είκοσι ήταν εργασιομανής και στα τριάντα πλούσιος. Στα σαράντα ήταν πλήρης ενώ στα πενήντα του μπερδεμένος. Στα εξήντα του κουρασμένος στα εβδομήντα ευαίσθητος και στα ογδόντα μόνος. Αλλά δεν του έλειπε. Όταν σου λείπει κάτι σημαίνει ότι έχεις την ελπίδα ότι θα ξαναρθεί. Εκείνος δεν την είχε και αυτό […]