Αναβολή

Άνθρωποι πληγιασμένοι./Χτυπημένοι σαν σκυλιά/ ,κακοποιημένα από ανθρώπους ,/ κακοποιημένα σώματα /,και το χέρι που τα σημαδεύει ακόμα μια κακοποιημένη ψυχή. Μια ψυχή που μεγάλωσε ανάμεσα στη σκατίλα/ εσκεμμένα ή ίσως και τυχαία. Σώματα με ουλές και κοψίματα/ , και το χέρι που τα ατίμασε, να κουβαλάει μια ακόμα πονεμένη ψυχή,/ χαμένη μέσα στα μη και […]

Στον Σολ που ξέχασε πως είναι ήλιος

Κι αν ο λώρος σε έχτισε μια φορά,αν σε κρατούσαν απ’ το χέρι ή κι από λουριά τάχα σε προστατεύαν απ’ του κόσμου τα θεριάτώρα μήτε έτσι μήτε αλλιώς,είσαι πλέον μοναχός.. και λεύτερος να βγεις στο κόσμο που όσο φοβάσαι, τόσο λαχταράςθυμήσου ποιος είσαι και δώσε τέλος στα δεσμάκαι πιότερο απ’ όλα, κείνα που εσύ […]

.

Κι όμως οι εικόνες μας, ράγισαν ξανά στη τυχαιότητα, της αναμονής. Πιστά σφυρίγματα, ακολουθούν τις διαταγές και φέρονται όλοι ασχημα, εδω κι εκει. Πεσμένος βράχος που συνεχώς κατρακυλά στη θάλασσα. Τον σπρώχνει πάλι πίσω, αυτός που το όνομα του δε θα πω, διότι φέρνει νέα που επαναλαμβάνονται. Είμαι μέσα στη δίνη της κάθε μέρας, όπως […]

Στην έρημο στο ασημένιο μονοπάτι κυκλοφορεί τη νύχτα για τροφή ο βασιλιάς σκαντζοχοιρος. Η θάλασσα άφριζε, και το αλάτι έβγενε στη στεριά εκεί που στεκόταν μόνη και κοίταζε το πέλαγος, μια πριγκίπισσα αλεπού

..

Μεσα απο φανταχτερα ενδυματα το βραδυ, που λαμπυριζουν σε καθε τι που βλεπεις, αναπαραγεται η νεοτητα. Παλι θα τρεχει καπου μακρια ο λογισμος σου και να κατι καινουργιο που δε το παρατηρησες. Τα ασημενια της σεντονια απλωνει στη πολη να ξαναγεννηθουν οι ερωτες. Οι ερωτες και οι ερωτες, που απ το πιο ψηλο βουνο περιφρωνούν […]

Χρώματα

Πόσο μυστήριο που ψάχνεις απο δω κι απο κει να βρεις τα κομμάτια!Να τα βρεις να τα ξανά κολλήσεις πάνω σου ψάχνεις ρε;Τις στιγμές που πέρασες με την αβεβαιότητα γατζωμένη πάνω σου, τις στιγμές που ένιωθες τους τοίχους και τα πατώματα να σε πιέζουν προς το πουθενά, τις στιγμές που τα ταβάνια σε πλάκωναν και […]

Η κ. Αγάπη

Βρισκόμαστε κοντά στο τέλος. Εκείνο έρχεται ,είναι στο δρόμο τον δικό του και εμείς σε ανάπαυλα το περιμένουμε. Η σιωπή κυριαρχεί μόνη στο σκοτάδι , στην ημέρα , στο πιο κοντινό πρωινό μας. Υπάρχει φόβος , άγνοια, και η ριμάδα η συνήθεια μη και αποχωριστούμε κάτι που απλά τελείωσε . Μη και μείνουμε άδειοι , […]

Ο Λύκος

Είναι αυτές οι νύχτες που θα αράξεις έξω στον παγωμένο αέρα με θέα τα σύννεφα ή το φεγγάρι, ένα τσιγάρο αναμένο, κάτι ζεστό να σου γλυκίζει το στόμα, και εκείνες τις ατελείωτες συζητήσεις που θα σε κρατήσουν εκεί μέχρι το ξημέρωμα.Και δεν θα κρυώνεις πια, θα’χεις ζεσταθεί κάπως μαγικά.Που τα χέρια σου θα’ναι μουδιασμένα απο […]

Η Μικρή Φωνή

Δεν σε άκουσα όταν μου είπες πως νιώθεις χαμένη.Δεν συντονίστηκα με την θλίψη που ένιωθες, παρά την προσπέρασα κι αυτήν σαν όλα τα άλλα, με ένα βλέμμα σαν αυτό που δίνουν τα μάτια όταν νιώθουν άβολα.Την προσπέρασα με ένα απλό “όλα θα γίνουν ξανά” ,την απέτρεψα στερώντας της το δικαίωμα να υπάρχει ως κάτι ξεχωριστό, […]

Zoom out

NEUROSIS

Η εργασία είχε ως εξής : ‘Τι σημαίνει η καραντίνα για σένα ; ‘  Decomposition Κάτι που αυτοκαταστρέφεται, μπαίνει σε διαδικασία διαλογισμού και κοινωνικής ύπνωσης- επανάληψη Δυο άνθρωποι που παίζουν ένα παιχνίδι, ζάρια ίσως Η ζωή που κυλά αναπάντεχα και εμείς τρέχουμε πίσω της Η γέννηση ενός παιδιού. Η αταξία , το χάος. Ένα σώμα […]

έντεκα

Τα τείχη των νησιών έχουν αλάτι στις ψυχές τους και κάθε φορά που τις αγγίζει ένα γυμνό χέρι, αφηγούνται σε αυτό το γυμνό χέρι την ιστορία τους. Ακους τη νυχτα τη κιθαρα να σκεπαζει την σιωπη των δρομων; Θυμάσαι καλοκαίρια με κόσμο, στην ερημιά του φθινοπώρου. Κάποιες φορές ξεχνάω να αναπνεύσω. Να τραβήξω αέρα. Να […]

εναν αιωνα μετα κι εναν αιωνα πριν.

ηχογραφώ τις ανάσες των πρωινών κυμάτων, τα όνειρα δίπλα στη θάλασσα δεν έχουν υπόσταση ούτε δέρμα, ξεφλουδίζονται όπως τα γινομένα φρούτα και τα ζουμιά τους χύνονται, πάνω στα κλειστά απο τη νύστα μάτια. Κοντά στο αλάτι βρίσκονται και οι βράχοι που δε βολεύονται ποτέ κι όλο θέση αλλάζουν και υπόσταση. Όπως γυρνουσάμε τοτε σαν εραστές […]