”Daydreaming”

Τρέχεις και απελπίζεσαι σε γωνιές που τον ουρανό σου κάναν στενό και αφιλόξενο.
Πετάς τις τελευταίες σου ελπίδες στα σκουπίδια μαζί με σβησμένα τσιγάρα , από ιστορίες που τον νου σου  γέμιζαν τόσο όμορφα.
Στο μυαλό..

Εκεί είναι ο στόχος και ίσως όλη η ιστορία που θα ήθελες ή θέλεις να δεις, να ζήσεις και να αναπνεύσεις.
Χώρος απίθανος για εμάς αφού η συγκέντρωση μου γαμιέται πάλι και πετάω τις στάχτες μου όπου βρω γύρω από το τασάκι.

Φοβάμαι κάτι ώρες πως το χάνω , άλλα δεν έχω επιλογές.
Οι επιλογές μου στέρεψαν και τις περισσότερες τις πείρα στην πλάτη μου σαν ένδειξη εμπιστοσύνης στον εαυτό μου.
Αυτό είμαστε.
Ήρεμοι και χαλαροί μπροστά σε όλες αυτές τις εκρήξεις που αιματοκύλησαν  τους μέτριους , αγενέστατους πουτάνας γιους που δεσπόζουν πάνω στην καθημερινότητα μου, αλλά άλλη ιστορία αυτή.

Είναι ωραίο και εσύ βρίσκεσαι στην πόλη.
Όχι τόσο παγωμένη όσο νόμιζες, άλλα και πάλι τα αξιοθέατα εδώ μας τελειώσανε.
Σώματα που χάθηκαν στον βωμό των στιγμών.

Εκεί, στα πεταμένα ”αντίο”και στις χαμένες καλημέρες.
Στους καφέδες που κρύωσαν μακριά από εμάς αφού βρήκαν την βάση τους.
Βρήκαν την θέση τους ανάμεσα από το χάος.
Βρήκαν το χάος τους και διάλεξαν να καούν μέσα σε αυτό.
Βρήκαν το θάρρος , μέσα στα τσιγάρα που διάλεξα να μην πετάξω απόψε.

Ανέπνευσε.
Κάποιος σε ταρακουνάει μέσα στον μοναχικό πανικό σου και ίσως να μην είμαι εγώ.
Ανέπνευσε..

-Παράνοια#23

(Visited 25 times, 1 visits today)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.