Εξομολόγηση

Οι ώρες περνάνε αργά πάνω απ’ το βαρύ κεφάλι μου
Και πάλι δεν προλαβαίνω να τις πιάσω.
Σκοτώνω τη μοναξιά μου
Σε καφέ, τσιγάρα, αλκοόλ, ρεμπέτικα και παιχνίδια στο πισί.

Θεέ μου, συγχώρεσε με,
Συγχώρεσε με,
Γιατί τα χέρια μου είναι βρώμικα
Και το μυαλό μου κακό,
Κι όταν κυκλοφορώ μονάχος μου στους δρόμους
Και κοιτάω τους περαστικούς –
Θεέ μου, δε θέλω να το παραδεχτώ –
Νομίζω τους ζηλεύω.

Άλλη μια βραδιά
Που τα σύννεφα κρύβουν το φεγγάρι –
Το φεγγάρι μου,
Τον πιο καλό μου φίλο.
Άλλο ένα τσιγάρο,
Καίει τον λαιμό μου,
Δε μου προσφέρει τίποτα,
Μα όμως μ’ αρέσει να χαζεύω τον καπνό του
Να βγαίνει απ’ την κάφτρα και το στόμα μου
Και να πνίγεται στους αδειανούς μου τοίχους.
Το αλκόολ είναι καταθλιπτικό,
Το ξέρω και δεν κάνω τίποτα γι’ αυτό,
Μονάχα πλέον το αναμειγνύω με αναψυκτικό,
Να κάνω λίγο πιο γλυκιά τη γεύση.

Θεέ μου, το έχω καταλάβει,
Το ξέρω,
Δεν είμαι άξιος μπρος στα μάτια σου,
Είμαι άνθρωπος κακός,
Κι ότι το κρύβω τόσο επιδέξια
Με κάνει χειρότερο ακόμα.
Είμαι κακός και άπληστος, μικρός και αλαζόνας,
Και συνεχίζω σ’ ένα δρόμο αμαρτίας,
Κι όσο πέφτω τόσο και σηκώνομαι
Και ξανά πάλι περπατάω
Και δε νομίζω πως μπορώ πια να γυρίσω πίσω.

(Visited 44 times, 1 visits today)

2 comments:

  1. Γιατί ρε Αλέκο εμείς τι νομίζεις ότι θέλουμε να γίνουμε γκουρού ?
    Διαλογισμό για να ηρεμήσω από το χάος,
    τα πνευμόνια μου ζητάνε απεγνωσμένα νικοτίνη απο τότε που τ’ έκοψα,
    οχι για την υγεία γιατί δεν είχα φράγκα,
    η τρύπα στη μύτη του παπουτσιού δεν είναι για το στίλ,
    ποίος αγοράζει καινούργια παπούτσια τώρα?
    Καμιά φορά κοιμάμαι στα πάρκα γιατί ξυπνάω νωρίς και με περνάνε για ζητιάνο,
    με ρωτάνε αν έχω πρόβλημα η αν θέλω βοήθεια,
    μάλλον , δεν ξέρω , ίσως , μπορεί .

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.