Άλλη μια νύχτα στο ψηλό δωμάτιο

Άνευ σκοπού, ουσίας ή σημασίας,
Κλεισμένος μέσα στο ψηλό δωμάτιο,
Βγάζω να στρίψω ένα τσιγάρο ακόμα.
Οι δαίμονες δεν εμφανίστηκαν ως τώρα.
Ίσως να έρθουν πιο μετά
Ή ίσως και να κάνουν απεργία –
Κι η αλήθεια είναι τελευταία τους έχω εξοντώσει.
Σήμερα μου κάνουνε παρέα
Μερικοί απλοί καρνάβαλοι,
Που μοιάζουν με κλόουνς των τσίρκων,
Και κάνουνε γκριμάτσες και λένε κάτι αστεία χαζά
Και που και που με κάνουν και γελάω,
Μα γενικά τους ψιλοαγνοώ
Γιατί είναι κάπως βλάκες.
Βατράχια πηδούνε εδώ κι εκεί
Πάνω στα νούφαρα μιας ξεχασμένης σκέψης
Και κρώζουνε
Για να με κάνουν να την ξαναθυμηθώ –
Μα χα, ατύχησαν απόψε,
Γιατί απόψε όσο και να προσπαθώ
Δεν καταφέρνω να θυμάμαι!
Σύντομα όμως όλοι τους,
Καρνάβαλοι, κλόουνς και βατράχια,
Βγάζουν απ’ τις τσέπες τα ρολόγια τους
Και αποφαίνονται πως έφτασε η ώρα τους να φεύγουν.
Καλύτερα.
Έτσι κι αλλιώς
Είχα αρχίσει κάπως να τους βαριέμαι.
Ανοίγω την πόρτα,
Χαιρετώ σηκώνοντας ψηλά το ποτήρι με τη μπύρα,
Και ένας ένας βγαίνουν.
Κλείνω την πόρτα και κλειδώνομαι,
Μες στο ψηλό δωμάτιο μου.
Πλέον στέκομαι μονάχος μου,
Μονάχα εγώ κι ο εαυτός μου.
Βγάζω να κάνω ακόμη ένα στριφτό,
Και, ήσυχος πως πια δε θα ρθει άλλος κανένας,
Επιτέλους μου χαμογελώ
Κι αράζω να τα πούμε.

(Visited 30 times, 1 visits today)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.