Περίεργο Τσουβάλι

Είμαι ένα τσουβάλι γεμάτο κύτταρα, οστά και αίμα,
Μια βιολογική υφασμάτινη σακούλα γεμισμένη μ’ αηδίες
Αποτσίγαρα, κουτάκια μπύρας και κάθε λογής σκατά,
Μουτζουρωμένα φύλλα, τζιβάνες, εισητήρια
Και χρησιμοποιημένα προφυλακτικά.
Με παν στον κάδο, με αδειάζουν,
Με μουλιάζουνε για λίγο στο νερό,
Και με γυρνούν πίσω στο ντουλάπι στην κουζίνα.
Κουβεντιάζω τώρα μ’ ένα ρολό χαρτί,
Και κάμποσες πλαστικές σακούλες μιας χρήσης.
Οι σακούλες με ζηλεύουνε,
Το ρολό είναι πιο ζεν,
Παρ’ όλο που ξέρει πως κι αυτό θα καταλήξει
Κάποια στιγμή στον κάλαθο.
Αρούρια έρχονται και ζητιανεύουνε,
Ψίχουλα και ψωμί κι ό,τι μπορούν ν αρπάξουν,
Και κάτι άλλα, κάτι περίεργα έντομα, μικρά,
Έρχονται και μας ψαχουλεύουν.
Ένας ποταμός λευκού φτηνού κρασιού
Κυλάει και τα παρασέρνει.
Κάποιοι μου χαν πει πως το κρασί τους είχε σώσει τη ζωή τους.
Δε θα τους πίστευα αν δε το βλεπα μπροστά μου.
Το μπροστά δεξιά μάτι της κουζίνας
Έχει μείνει ανοιχτό
Και λίγο με ζεσταίνει.
Περίεργο τσουβάλι είμαι κι εγώ ο διάολος…

(Visited 72 times, 1 visits today)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.