σε μελαγχολικο, τριτο ενικο

        Περπατουσε στην ακρη του δρομου με τα χερια ιδρωμενα. Το καλοκαιρι ειχε φτασει και η ζεστη το επιβεβαιωνε καθε λεπτο που περνουσε ολο και πιο πολυ. Ηταν βραδυ. Αλλο ενα βραδυ. Ενιωθε τη μοναξια να του πλακωνει το στηθος. Ηταν λυπημενος και σκυφτος. Περπατουσε και ο δρομος δεν τελειωνε. Ηθελε να φτασει σπιτι του […]

χωρις τονους

Αρχισα να βλεπω μια ανθρωπινη σκια κατω απ την πανσεληνο να κυνηγαει ενα δεντρο που δε μπορουσε να κουνηθει. Νομιζω πως τοτε αρχισα να ακουω εναν ηχο που ακουγοταν τοσο μακρια σαν να ερχοταν απο μεσα μου. Φοβηθηκα. Σκαρφαλωσα στο δεντρο και το δεντρο με ενα φυσηγμα με πηγε στο φεγγαρι με πηγε στον ηλιο. […]

με μια ανασα

Μιλώ με σκέψεις και τραγουδώ μιλώντας. Στη θάλασσα ο αερας ακόμα τρίζει τα κοκκαλα των ψαριών, εκδικείται για την υπομονή των βράχων. Κάθησα να γραψω μα σκεφτηκα πως οτι γραφω δεν υπάρχει, δεν υπαρχει αποδειξη για τιποτα εκτος απ το παρόν που μας τα αποδεικνύει ολα. Χιλιάδες αστέρια πεφτουν στη παλαμη του χρονου. Οσοι κοκκοι […]

Σκοπός

        Γαμώτο , άλλη μια κενή σελίδα περιμένει με ανυπομονησία το μελάνι μου πως μπορώ να την απορρίψω ? Αν και ο χρόνος πιέζει προτιμώ να μην ενδίδω στο άγχος , μου μοιάζει με αρρώστια που εισβάλλει στον οργανισμό και τον κάνει ευάλωτο , πόσο καλά αποδίδεις κάτω από πίεση εξάλλου? Πρέπει […]