Εξόριστοι

Είχες πει να’ μαστε φίλοι. Δεν είχες και αδικο. Εμείς φιλιόμαστε και αυτοί κοίταγαν αλλού. Εσύ έπεφτες στη μέση του δρόμου και αυτοί γελούσαν με τις μπογιές. Ανώνυμοι, θωρακισμένοι, τρομαγμένοι, εχθρικοί, μάζα. Δουλειά σπίτι, σπίτι δουλειά να μπουκώνουν το χρόνο τους να μην τους μένει καιρός για να κοιτάζονται στα μάτια και όταν κάνουν έρωτα  […]